▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
สุขภาพจิต
มุมของตัวเอง
พอถึงเวลา กลับไม่เหลือใครเลย
หันหาใครก็มีแต่คนเดินถอยหนี
ทั้งที่ ทุกครั้งที่เขามีปัญหา เราจะอยู่ข้างข้างรับฟังเสมอ
หรือ เพราะเรื่องของเขามันเป็นเรื่องใหญ่เสมอ
ส่วนเรื่องของเรามันเป็นอะไรที่เล็กนิดเดียว
บางครั้งเราก็ท้อนะ ที่จะอยู่ต่อ
การรอ การติดต่อกลับแล้วถามว่า "เป็นอย่าางไรบ้าง"
ยังไม่มีเลย มันว่างเปล่าไปหมด
ระยะเวลาที่คนเรารู้จักกัน ถึงนานแค่ไหน
พอถึง ณ วันที่เราต้องการใครสักคน กลับไม่เหลือใครเลย