ความรัก...กำลังหมุนรอบหัวใจ

ก้าวย้ำซ้ำที่มิมีเลื่อน เสมือนเคลื่อนไหวแต่ไยนิ่ง เวลาหมุนวนหม่นใจจริง ทุกสิ่งรีบรุดหยุดเพียงเรา ไหลวนเวียนร่างอย่างถดถอย ปล่อยลมหายใจอย่างใครเขา ทิ้งคว้างลางเลือนเหมือนงำเงา ว่างเปล่าปล่อยปลอบลอบข่ม

รัตติกาลนิ่งงามดั่งความฝัน เดือนสวรรค์ส่องฟ้าดั่งแม่หล้า แสงแห่งรักทาบทั่วทุกพารา อบอุ่นค่ำกลางหล้าดั่งอ้อมกร พระเมตตาสถิตเหนือเมฆหมอก ดั่งแสงออกนำไทยให้ถาวร ทรงเหนื่อยแทนราษฎร์ทุกบทตอน แต่พระกรยังโอ