สวัสดีค่ะ
เราไม่เคยมีเเฟนมาก่อนเลยนะคะเเต่ก็คุยๆ มีคนคุยมาตลอดค่ะ เเต่เราไม่เคยคบกับใครเลยค่ะ เเต่ก่อนหน้านี้เมื่อ1-2ปีก่อนเราเคยเจอผู้หญิงคนนึงเป็นรุ่นพี่เราค่ะ เราชอบเขาค่ะ(เขาไม่รู้จักเรานะ เรารู้จักเขาฝ่ายเดียว) เเต่เขามีเเฟนเเล้วเลยตัดใจไป
จนเวลาล่วงเลยมา เรามีโอกาสได้กลับมาเจอกันอีกครั้งค่ะ เขาเลิกกับเเฟนพอดีค่ะ เราโสดทั้งคู่เลยเริ่มคุยกัน เราเป็นฝ่ายจีบเขานะคะ ช่วงก่อนคบมันดีมากๆเลยค่ะ เเบบมันหวาน เเฮปปี้สุดๆ
จนเราตัดสินใจคบกันค่ะ ไม่รู้ทำไมพอได้คบกันนะคะ เรารู้สึกว่ามันเปลี่ยนไปค่ะ เรามีเรื่องปัญหากันค่อนข้างบ่อยค่ะ ด้วยนิสัยที่ไม่ค่อยเข้ากันเกือบจะทุกวัน ตารางเวลาชีวิตก็ไม่ค่อยจะตรงกันค่ะ เขานอนเช้า เรานอนหัวค่ำ ไม่ค่อยจะได้คุยกันเท่าไหร่ ต่างคนต่างมีงานด้วยค่ะ เเฟนเราค่อนข้างเป็นคนเฟรนลี่มากๆ ขี้เหงาด้วย เขาไม่ค่อยชอบอยู่คนเดียวค่ะ เวลาเราไม่ได้อยู่ด้วยนะ เขาก็จะออกไปเที่ยวกับเพื่อนตลอด ชวนเพื่อนขึ้นห้องมั่ง ไปเล่นบ้านเพื่อนบ้าง(ส่วนตัวเราไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ เเต่จะให้เเฟนนอนนั่งอุดอู้ในห้องคนเดียว ก็กลัวจะเหงา) เรามีงานเยอะมากค่ะไม่ค่อยว่างเท่าไหร่ ไม่ค่อยมีเวลาให้เเฟนเลย เเต่เราคุยกันทุกวันนะคะ ทุกครั้งที่มีโอกาสเราจะหาเวลามาเจอเเฟนให้ได้เสมอ จนมีครั้งนึงค่ะ เเฟนทักมาบอกเราว่าเหงา อยากเดินเล่น เราก็เข้าใจว่ามาชวนเราไปเดินเล่นเเน่ๆ เราเลยนัดเเฟนออกมาเดินเล่น ทั้งที่เเฟนเองก็รู้ทั้งรู่ว่านานๆทีเราจะว่าง เเต่ตอนเราเจอกันเเฟนเราเลือกที่จะโทรกับเพื่อนไปด้วย เดินกับเราไปด้วยทั้งๆที่สำหรับหรับเราเเฟนกันมันควรจะอยู่2คนมั้ยอะ ซึ่งเราเองก็เเอบนอยทั้งๆที่เราพยายามหาเวลามาอยํกับเเฟนเเทบตาย เเต่เเฟนเลือกที่จะโทรกับเพื่อนไปด้วย
เเล้วก็มีครั้งนึง วันนั้นเป็นวันเกิดของเเฟนเรา เราอยู่ต่างจังหวัดนะคะ เเฟนก็เลยจะมาฉลองที่จังหวัดที่เราอยู่เราเองก็ดีใจนะ ตั้งใจซื้อของขวัญให้ด้วยเเหละ เเต่พอวันจริงเเกเอาเพื่อนด้วยค่ะ สรุปวันนั้นเราฉลองวันเกิดกัน3คน ซึ่งเราไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ เเต่ไม่อยากพูดอะไรเพราะเป็นวันเกิดเเฟน
เเล้วก็มีครั้งล่าสุดที่จำได้นะ เราต้องไปต่างจังหวัดอีกค่ะไปทำงาน วันนั้นเเฟนเราปวดท้องมากค่ะ นอนหมกอยู่เเต่ห้อง ออกไปไหนไม่ได้ เห็นบอกว่าไม่ไหว เราเลยุามเเฟนไปว่ากินไรมั้ยเดะซื้อไปให้ เเฟนบอกไม่เอา เเต่ช่วงเย็นเราเห็นเเฟนเราออกมาเดินเล่นกับเพื่อนเหมือนไม่เคยปวดท้องเลยค่ะ เเล้วเเฟนก็ทักมาในเเชทว่าออกมาหาไรกินด้วยกันมั้ยมีเพื่อนมาด้วยนะ ไม่รู้ทำไมเรานอยมากๆเเบบอธิบายไม่ถูกเลย เรากลัวนอยเเล้วทำบรรยากาศเสียเลยปฏิเสธไปค่ะ เเฟนเลยถามว่าทำไมไม่ออกมาด้วยกันไหนๆก็ไม่ค่อยได่เจอกัน เราเลยจำใจออกมาค่ะ เเต่รู้มั้ยเรานึกว่าเเฟนจะรอเรานะ เเกเดินไปหาอะไรกินกับเพื่อนเเล้วครึ่งทางค่ะเเฟนบอกให้เราเดินตามไป อ่อลืมบอกอีกอย่างนะคะเพื่อนเเต่ละที่เป็นเพื่อนของเเฟนเราคือคนละคนนะ เเฟนเรามีเพื่อนเยอะ
ด้วยทั้งหมดทั้งมวล จริงๆมีมากกว่านี้ค่ะ เเต่คงเล่าไม่ไหว เราเลยนั่งน้อยใจค่ะ เหนื่อยด้วยเเบบเหนื่อยที่ใจค่ะ รู้สึกได้เลยว่ารักที่ให้กันไม่ค่อยหวานเลย คิดถึงวันวานสมัยจีบกันมากค่ะ เราไม่เลยมานั่งน้อยใจ ทุกข์ใจอะไรเเบบนี้เลย จนบางทีก็คิดนะคะ ถ้าจะอยู่กับเพื่อนขนาดนั้นยังจะมีเราไปทำไม เเต่เราเองก็ยอมรับเรางานยุ่งจริงๆไม่สามารถมาอยู่กับเเฟนได้เลย เเต่เวลาเรามาหาก็อยากให้อยู่กับเราบ้าง ไม่ใช่มีเพื่อนเเฟนตลอด บางทีก็โอเค จนเราเองก็เหนื่อยกับความสัมพันไม่อยากไปต่อค่ะ เเต่เรารักเขามากจริงๆ ร้องไห้เพราะเขาเกือบทุกวัน จนไมเกรนขึ้น อ้วกเเตกบ้างก็มี เเต่เรารักเขามากค่ะ เเต่เพื่อนเราบอกว่าถ้าไม่ไหวก็ออกมา เราทำไม่ลงเลยค่ะเราควรทำยังไงดีคะกับเเฟนคนนี้ ควรไปต่อหรือพอเเค่นี้จริงๆเพราะบางทีก็รู้สึกว่า เขาเหงามากจนเอาใครก็มาอยู่ข้างๆ ขอเเค่เเก้เหงาได้เท่านั้นพอ ไม่จำเป็นต้องเป็นเราก็ได้ค่ะ
คบกับเเฟนเเล้วเหนื่อย เเต่ยังรักอยู่
เราไม่เคยมีเเฟนมาก่อนเลยนะคะเเต่ก็คุยๆ มีคนคุยมาตลอดค่ะ เเต่เราไม่เคยคบกับใครเลยค่ะ เเต่ก่อนหน้านี้เมื่อ1-2ปีก่อนเราเคยเจอผู้หญิงคนนึงเป็นรุ่นพี่เราค่ะ เราชอบเขาค่ะ(เขาไม่รู้จักเรานะ เรารู้จักเขาฝ่ายเดียว) เเต่เขามีเเฟนเเล้วเลยตัดใจไป
จนเวลาล่วงเลยมา เรามีโอกาสได้กลับมาเจอกันอีกครั้งค่ะ เขาเลิกกับเเฟนพอดีค่ะ เราโสดทั้งคู่เลยเริ่มคุยกัน เราเป็นฝ่ายจีบเขานะคะ ช่วงก่อนคบมันดีมากๆเลยค่ะ เเบบมันหวาน เเฮปปี้สุดๆ
จนเราตัดสินใจคบกันค่ะ ไม่รู้ทำไมพอได้คบกันนะคะ เรารู้สึกว่ามันเปลี่ยนไปค่ะ เรามีเรื่องปัญหากันค่อนข้างบ่อยค่ะ ด้วยนิสัยที่ไม่ค่อยเข้ากันเกือบจะทุกวัน ตารางเวลาชีวิตก็ไม่ค่อยจะตรงกันค่ะ เขานอนเช้า เรานอนหัวค่ำ ไม่ค่อยจะได้คุยกันเท่าไหร่ ต่างคนต่างมีงานด้วยค่ะ เเฟนเราค่อนข้างเป็นคนเฟรนลี่มากๆ ขี้เหงาด้วย เขาไม่ค่อยชอบอยู่คนเดียวค่ะ เวลาเราไม่ได้อยู่ด้วยนะ เขาก็จะออกไปเที่ยวกับเพื่อนตลอด ชวนเพื่อนขึ้นห้องมั่ง ไปเล่นบ้านเพื่อนบ้าง(ส่วนตัวเราไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ เเต่จะให้เเฟนนอนนั่งอุดอู้ในห้องคนเดียว ก็กลัวจะเหงา) เรามีงานเยอะมากค่ะไม่ค่อยว่างเท่าไหร่ ไม่ค่อยมีเวลาให้เเฟนเลย เเต่เราคุยกันทุกวันนะคะ ทุกครั้งที่มีโอกาสเราจะหาเวลามาเจอเเฟนให้ได้เสมอ จนมีครั้งนึงค่ะ เเฟนทักมาบอกเราว่าเหงา อยากเดินเล่น เราก็เข้าใจว่ามาชวนเราไปเดินเล่นเเน่ๆ เราเลยนัดเเฟนออกมาเดินเล่น ทั้งที่เเฟนเองก็รู้ทั้งรู่ว่านานๆทีเราจะว่าง เเต่ตอนเราเจอกันเเฟนเราเลือกที่จะโทรกับเพื่อนไปด้วย เดินกับเราไปด้วยทั้งๆที่สำหรับหรับเราเเฟนกันมันควรจะอยู่2คนมั้ยอะ ซึ่งเราเองก็เเอบนอยทั้งๆที่เราพยายามหาเวลามาอยํกับเเฟนเเทบตาย เเต่เเฟนเลือกที่จะโทรกับเพื่อนไปด้วย