ทำไมเป็นลูกคนเล็กมันเหนื่อยแบบนี้

เราเป็นลูกคนเล็ก เป็นผู้หญิง อายุ 27 ย่าง 28 แล้ว
เราอาศัยอยู่บ้านกับพ่อแม่ โดยที่พี่ชายแต่งงานออกไปอยู่ข้างนนอก
ดังนั้นเรื่องภายในบ้านเราก็ต้องรับผิดชอบทั้งหมด โดยก่อนหน้านั้นแล้วพี่คนโตแทบจะไม่ได้ช่วยอะไรเลย

เรื่องแฟน
ทำงานจัน-เสาร์ เราก็อยู่บ้านพ่อแม่ แต่เพียงเสาร์ อาทิตย์ เราขอไปบ้านแฟนบ้างก็มีปัญหา ด่าทอเราแบบ คนอย่าง**ไม่ต้องพูดดีด้วยหรอก

เรื่องเงิน
เราพูดไม่ได้เลยว่าเราไม่มีเงิน

เรื่องรถ
เรารับเองคนเดียวทุกอย่าง ค่าประกัน ค่างวดรถ

ถ้าถามว่าเราก็น้อยใจที่ทำไมลูกคนเล็กต้องค่อยรับผิดชอบทุกอย่างเอง เราโตแล้วเราอยากออกไปใช้ชีวิต ไปเที่ยวกับแฟน ไปเที่ยวกับเพื่อน เราโดนด่าแบบนี้เราทำผิดขนาดนี่เลยหรอ

มีใครเคยแบกความรู้สึกนี้บ้าง มีวิธีจัดการกับมันยังไงหรอ

เรารู้สึกเหนื่อย ท้อ ทำอะไรไม่เคยดีในสายตา จนเคยคิดว่าถ้าไม่มีเราเขาคงสบาย