"เมตตา" อยากให้เขา มีความสุข
เมื่อเขาทุกข์ อยากให้เขา พ้นทุกข์ได้
คือ "กรุณา" มีให้ ไว้จากใจ
ต่อเมื่อใด สมหวังเขา เรา "มุทิตา"

"อุเบกขา" ใจเราวาง กลางกลางไว้
สงบให้ แค่ดู รู้อยู่ว่า
กรรมวิบาก ทั้งคนสัตว์ กระทำมา
เผชิญหน้า รับผลกรรม ต้องทำใจ

เขาส่งรูป ป๊อบปี้ นี้มาให้
สะท้อนใน ทรวงคิด จิตก็ไหว
อุเบกขา ตั้งไว้ ก็แกว่งไกว
ยากจะไป ปล่อยวาง เป็นกลางจริง

ก็รู้ใน ปริยัติ บัญญัติไว้
และเข้าใจ แจ่มชัด กับทุกสิ่ง
พรหมวิหาร กำกับใจ ใช้พึ่งพิง
ไว้อ้างอิง ฝึกฝนใจ ให้เมตตา

กรุณา มุทิตา นี้แน่ชัด
ยังติดขัด ปฏิบัติ อุเบกขา
ห่วงป๊อปปี้ ด้วยผูกพัน กับมันมา
รู้เลยว่า “สงบวาง” ช่างยากเย็น