ใช้ชีวิตไปวันๆไม่มีเป้าหมาย

ก่อนหน้านี้ผมเป็นคนใช้ชีวิตไปวันๆ ทำงานก็ทำ แต่ไม่ได้คิดไกลมาก แค่รู้สึกว่าเดี๋ยวมันก็น่าจะดีขึ้นเอง พออายุขึ้นเลขสามจริงๆ ถึงเริ่มรู้สึกว่า หลายอย่างมันไม่ควรปล่อยผ่านเหมือนเมื่อก่อนแล้ว เริ่มกลับมาน

เหมือนแค่รอให้เวลามันผ่านไปวันๆ แต่ละวันไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นเลย ขี้เกียจตื่นมาใช้ชีวิตมากเลยค่ะ มันเบื่อไม่มีเป้าหมาย ไปโรงเรียนก็เหมือนให้ผ่านไปวันๆ ไม่สนุก มีแต่คนบอกว่าวัยเรียนสนุกที่สุดแล้ว แต่กับ

คือเราใช้ครีมกำจัดไฝเม็ดใหญ่ใต้ตาซ้าย มันออกและทิ้งรอยไว้ แล้วพอผ่านมาประมาณสองถึงสามปีกว่า เราพบว่ามันมีรอยไฝเล็กๆติดอยู่ และพื้นผิวส่วนนั้นนูนเล็กน้อยแบบลูบแล้วมันไม่เรียบ มีใครแนะนำได้ไหมคะว่าต้องท

ทุกทีเลย เวลาแม่เป็นอะไรมีแต่หนูคนเดียวที่ต้องมาเฝ้าแม่ เฝ้าทีก็มากกว่าคืนเดียว ถ้ามีหลานมาเฝ้าด้วยก็โอเคไม่เหงา แต่เมื่อไม่ใช่ช่วงปิดเทอม หลานก็ต้องไปโรงเรียน เราก็ต้องมาเฝ้าคนเดียว ทั้งที่แม่ก็ไม่ได

ได้ดูคลิปแล้วเห็นว่ามีประโยชน์ไม่น้อยค่ะ สำหรับใครที่มีอาการเครียด วิตกกังวล หมองหม่น ท้อแท้ ซึมเศร้า เซ็ง หดหู่ เบื่อหน่าย ฯลฯ ไม่ว่าจะขั้นเล็กน้อย หรือ อาการที่มากขึ้นจนต้องพบแพทย์ มันจะมีความเข้า

ประกันสังคม ไม่มีคู่แข่ง ไม่มียอดเป้าหมาย ไม่กดดันอะไร แต่บริหารห่วยแตก ไม่แปลกใจเลย ทำไมนักการเมืองบริหารเศรษฐกิจโตต่ำกว่าลาว พม่า เวียดนามจะแซง ประชาชนไทยน่าสงสารนะ แค่ประกันสังคมยังบริหารได้แค่น

เราคุยกับคนนึงมาประมาณ2เดือนค่ะ มีหลายอย่างที่คลิกกัน รสนิยมหลายๆอย่าง เค้านิสัยดี น่ารัก เก่ง เค้าเคยขอเป็นแฟนมา2ครั้ง ครั้งแรกเราปฏิเสธไปเพราะยังไม่มั่นใจค่ะ แต่ครั้งนี้เราตอบตกลงไป เพราะความน่ารักค

จขกท. อายุ20ปลายๆ เป็นคนชอบคิดชอบทำอะไรไม่ค่อยจะเหมือนชาวบ้าน ชอบหาสิ่งแปลกใหม่ให้ชีวิต จริงๆเป็นคนขี้อายแต่เวลาที่ตั้งใจจะทำอะไรซักอย่างกลับมีความมั่นใจมากๆแบบไม่ค่อยจะแคร์สายตาชาวบ้าน อยู่บ้านเหงาๆ

เกิร่นก่อนว่าปกติเราก็เป็นคนใช้ชีวิตไปวันๆแบบไม่ได้คาดหวังอะไรกับชีวิตมากมาย เรียกว่าปลงกับชีวิตพอสมควร(อาจด้วยเพราะสิ่งที่ทำมันไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่หรือทำให้ตื่นเต้นเลย) จนอยู่มันก็มีเหตุการณ์นึงที่เป

รู้สึกยังคิดไม่ได้เลยว่าโตไปทำงานไรดี เคยอยากเป็นหลายอาชีพแต่พอนึกถึงความจริงแล้วรู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้ อย่างแม่เคยอยากให้เป็นทหารแต่ตัวเองดันเป็นโรคหอบ หรืออยากเป็นดีไซน์เนอร์ปารีส เป็นครู คือแบบไป