หนูเคยเป็นตัวแทนไปเขียนเรียงความค่ะ ในระดับโรงเรียนหนูเลยได้ถูกส่งต่อไปแข่งระดับเขต หนูได้หัวข้อมาว่า คุณธรรม แต่หนูเขียนไม่ตรงประเด็น หนูเขียนไปในแนวๆ ทักษะชีวิต หนูเลยไม่ผ่านเข้ารอบ ได้แค่ที่ 2 เขาเอาแค่ที่ 1 หนูเลยเอาทักษะที่หนูมีมาลองฝึกฝนใหม่ อยากให้พี่ๆช่วยดูข่าวว่าดีขึ้นหรือเปล่า
ข้อความต่อไปนี้ไม่ได้เกี่ยวกับหนูนะคะ หนูจะเอามาลองฝึกเพราะปีหน้าหนูจะลงแข่งเรียงความอีกค่ะ
ทุกวันนี้ หนูยังคงร้องไห้ทุกคืน… ไม่ว่าจะพยายามเข้มแข็งแค่ไหน มันยังมีบางช่วงเวลาที่ความทรงจำเก่า ๆ กลับมาทำร้ายหนูอยู่เสมอ หนูจำได้ดีว่าเรายังเคยใส่ใจกันมากแค่ไหน พี่เคยเป็นคนที่คอยดูแล คอยห่วงใยหนูเสมอ แม้ว่าเราจะทะเลาะกันบ่อย ๆ และพูดทำร้ายกันในบางครั้ง แต่สุดท้ายเราก็กลับมาหากันเสมอ หนูรู้สึกว่าช่วงเวลานั้นไม่มีอะไรจะพรากเราออกจากกันได้
แต่ครั้งนี้มันแตกต่างออกไป… พี่มีคนใหม่แล้ว และหนูก็ต้องเฝ้ามองพี่เดินออกจากชีวิตหนูไป ทั้งที่หนูเคยพยายามมากมายเพื่อรักษาพี่ไว้ หนูห้ามพี่ไม่ให้ทำในสิ่งที่ไม่ดี เพราะรักพี่ อยากดูแลพี่ อยากให้พี่เป็นคนที่ดีกว่าเดิม แต่ตอนนี้… หนูไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้นอีกต่อไป พี่เลือกทางของพี่แล้ว และปล่อยให้ตัวเองเถลไถล ทำตามใจตัวเอง โดยไม่สนใจอะไรเกี่ยวกับหนูอีก
หนู… ยังจมอยู่ในความเจ็บปวดนี้ หนูคิดถึงวันเก่า ๆ ที่พี่เคยใส่ใจหนูมากกว่านี้ คิดถึงความรู้สึกที่เรามีร่วมกัน มันทำให้หนูรู้สึกเหงาและโดดเดี่ยว แต่หนูก็พยายามปลอบใจตัวเองว่า ทุกสิ่งทุกอย่างมันผ่านไปแล้ว หนูไม่สามารถหวนคืนความสัมพันธ์นั้นได้อีก ไม่ว่าหนูจะคิดถึงพี่มากแค่ไหน
หนูรู้ว่าหนูต้องรักษาตัวเอง ต้องเริ่มรักตัวเอง แม้ว่าการเดินทางนี้จะยากและเต็มไปด้วยความเจ็บปวด หนูพยายามใช้ชีวิตให้ดีที่สุดในแต่ละวัน เริ่มออกกำลังกายทุกวัน เพราะการได้ออกแรงช่วยให้หนูปลดปล่อยความเครียดและความเศร้าที่กักขังอยู่ในใจ หนูเริ่มใส่ใจอาหารที่กิน ไม่ใช่เพียงแค่ร่างกายเท่านั้นที่หนูต้องดูแล แต่หัวใจของหนูก็ต้องฟื้นฟูเช่นกัน
ถึงแม้ว่าหนูจะยังคงร้องไห้ทุกคืน แต่ทุกน้ำตาที่หลั่งออกมา มันเหมือนการค่อย ๆ ล้างความเจ็บปวดออกไปทีละนิด หนูไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะหายดี กว่าจะกลับมารักตัวเองอย่างเต็มที่ได้ แต่หนูเชื่อว่าการก้าวเดินต่อไปแม้จะช้าเพียงใด มันก็ดีกว่าการหยุดอยู่กับที่
หนูเริ่มมองหาความสุขในสิ่งเล็ก ๆ รอบตัว แม้กระทั่งการกินอาหารดี ๆ การได้ออกกำลังกาย หรือการนั่งเงียบ ๆ ฟังเพลงที่ชอบ สิ่งเหล่านี้ช่วยให้หนูรู้สึกดีกับตัวเองมากขึ้น มันอาจจะไม่ใช่ความสุขที่ยิ่งใหญ่ แต่ก็เพียงพอที่จะช่วยประคองหนูให้ผ่านพ้นวันแต่ละวันไปได้
หนูไม่รู้ว่าพี่จะเป็นยังไงต่อไป จะยังคงเดินตามทางที่พี่เลือก หรือจะเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่างหรือไม่ แต่สิ่งหนึ่งที่หนูแน่ใจคือ หนูต้องดูแลตัวเอง ไม่สามารถพึ่งพาใครเพื่อความสุขของตัวเองได้อีก แม้ว่าใจหนูจะยังคงเจ็บปวด หนูก็จะไม่ปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งลงไปในนั้นอีก
หนูจะลุกขึ้นสู้กับความรู้สึกนี้ แม้จะยากและต้องใช้เวลา แต่หนูรู้ว่าในท้ายที่สุด หนูจะกลับมารักตัวเองได้อีกครั้ง...
เมื่อแรกที่หนูกับพี่ได้เจอกัน ทุกอย่างดูสดใสและสวยงาม หนูรู้สึกเหมือนได้เจอคนที่ใช่ ทุกคำพูด ทุกการกระทำของพี่ทำให้หนูรู้สึกดีใจสุด ๆ อะไรก็ดูดีไปหมด หนูจำได้ว่าเราหัวเราะและมีความสุขด้วยกัน หนูรู้สึกว่าช่วงเวลานั้นไม่มีอะไรจะพรากเราจากกันได้ ความรักของเราเหมือนจะไร้ที่ติและไม่มีวันจบลง
แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความรักที่เคยสดใสเริ่มมีเมฆหมอกเข้ามา ความทะเลาะเบาะแว้งเริ่มเกิดขึ้น เรามีทั้งช่วงเวลาที่สุขและทุกข์ เราเริ่มรู้จักตัวตนกันมากขึ้น มีทั้งสิ่งที่ยอมรับได้และยอมรับไม่ได้ ความรู้สึกที่ดีเริ่มถูกแทนที่ด้วยความเข้าใจผิดและการทะเลาะกัน หนูเริ่มรู้สึกว่าเราไม่เหมือนเดิม แต่หนูก็ยังพยายามรักษาความสัมพันธ์นี้ไว้
เรายังมีช่วงเวลาแห่งความสุขที่ได้เที่ยวด้วยกันบ่อย ๆ แต่เมื่อกลับมาที่ความจริง เราก็ยังต้องเผชิญกับปัญหาหลายอย่าง มีทั้งเรื่องเล็กน้อยและเรื่องใหญ่ที่ทำให้เกิดความขัดแย้ง หนูรู้สึกว่าในขณะที่เราพยายามสร้างความทรงจำดี ๆ แต่เราก็ต้องยอมรับว่าเรายังมีปัญหาที่ต้องแก้ไขกันอยู่ตลอดเวลา มันทำให้หนูรู้สึกท้อแท้แต่ก็ยังมีความหวังอยู่
ถึงแม้จะมีปัญหา แต่หนูกับพี่ยังผ่านมาได้ หนูจำได้ว่าเรามีช่วงเวลาที่ห่างเหินกันบ้าง แต่สุดท้ายก็กลับมาหากันเสมอ นั่นทำให้หนูรู้สึกว่าเราแข็งแกร่งขึ้น แม้จะต้องเผชิญกับความยากลำบาก แต่หนูก็ยังไม่ยอมแพ้ หนูอยากให้ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิม
แต่สุดท้าย ความรักของเรากลับต้องจบลงอย่างที่หนูไม่อยากให้เกิดขึ้น พี่เลือกที่จะเดินออกจากชีวิตหนูไป หนูรู้สึกเหมือนถูกทิ้งไว้กับความเจ็บปวดและความทรงจำที่สวยงามในอดีต แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นบาดแผลที่ไม่มีวันหาย พี่ตัดสินใจเริ่มต้นใหม่โดยทิ้งหนูไว้กับความรู้สึกที่ทำให้หนูต้องจมดิ่งในความเศร้า
ตอนนี้พี่มีคนใหม่แล้ว และดูเหมือนพี่จะมีความสุขกับทางที่เลือก หนูรู้สึกเจ็บปวดทุกครั้งที่เห็นพี่ยิ้มกับคนอื่น โดยเฉพาะกับคนที่เข้ามาแทนที่หนู ความรู้สึกที่พี่ทิ้งไว้กับหนูเป็นบาดแผลแสนทรมาน หนูพยายามปล่อยวาง แต่บางครั้งหนูก็รู้สึกเหมือนความทรงจำเก่า ๆ ยังคอยตามหลอกหลอน ยิ่งเห็นพี่มีความสุข ยิ่งทำให้หนูรู้สึกเจ็บปวดมากขึ้น
แม้หนูจะพยายามหาความสุขจากสิ่งรอบตัว แต่ในใจลึก ๆ หนูก็ยังรักพี่อยู่ดี ไม่ว่าสิ่งไหนจะเปลี่ยนไป หนูยังคงเฝ้ามองพี่จาก afar และหวังว่าพี่จะเจอสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต อยากให้พี่มีความสุข แม้ว่าตอนนี้จะต้องอยู่กับความเจ็บปวดนี้ต่อไป แต่หนูก็ยังคงมีความหวังว่าสักวันหนึ่งหนูจะสามารถกลับมารักตัวเองได้อีกครั้ง
สุดท้ายนี้ หนูจะเก็บความทรงจำดี ๆ เอาไว้ในใจ แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน ความรักที่เคยมีจะไม่มีวันหายไปจากความทรงจำของหนู หนูจะยังคงรักพี่เสมอ แต่หนูก็ต้องก้าวเดินต่อไปเพื่อรักษาใจของตัวเองให้แข็งแรงและมีความสุขในวันข้างหน้า...
ฝึกเขียนเรียงความ
ข้อความต่อไปนี้ไม่ได้เกี่ยวกับหนูนะคะ หนูจะเอามาลองฝึกเพราะปีหน้าหนูจะลงแข่งเรียงความอีกค่ะ
ทุกวันนี้ หนูยังคงร้องไห้ทุกคืน… ไม่ว่าจะพยายามเข้มแข็งแค่ไหน มันยังมีบางช่วงเวลาที่ความทรงจำเก่า ๆ กลับมาทำร้ายหนูอยู่เสมอ หนูจำได้ดีว่าเรายังเคยใส่ใจกันมากแค่ไหน พี่เคยเป็นคนที่คอยดูแล คอยห่วงใยหนูเสมอ แม้ว่าเราจะทะเลาะกันบ่อย ๆ และพูดทำร้ายกันในบางครั้ง แต่สุดท้ายเราก็กลับมาหากันเสมอ หนูรู้สึกว่าช่วงเวลานั้นไม่มีอะไรจะพรากเราออกจากกันได้
แต่ครั้งนี้มันแตกต่างออกไป… พี่มีคนใหม่แล้ว และหนูก็ต้องเฝ้ามองพี่เดินออกจากชีวิตหนูไป ทั้งที่หนูเคยพยายามมากมายเพื่อรักษาพี่ไว้ หนูห้ามพี่ไม่ให้ทำในสิ่งที่ไม่ดี เพราะรักพี่ อยากดูแลพี่ อยากให้พี่เป็นคนที่ดีกว่าเดิม แต่ตอนนี้… หนูไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้นอีกต่อไป พี่เลือกทางของพี่แล้ว และปล่อยให้ตัวเองเถลไถล ทำตามใจตัวเอง โดยไม่สนใจอะไรเกี่ยวกับหนูอีก
หนู… ยังจมอยู่ในความเจ็บปวดนี้ หนูคิดถึงวันเก่า ๆ ที่พี่เคยใส่ใจหนูมากกว่านี้ คิดถึงความรู้สึกที่เรามีร่วมกัน มันทำให้หนูรู้สึกเหงาและโดดเดี่ยว แต่หนูก็พยายามปลอบใจตัวเองว่า ทุกสิ่งทุกอย่างมันผ่านไปแล้ว หนูไม่สามารถหวนคืนความสัมพันธ์นั้นได้อีก ไม่ว่าหนูจะคิดถึงพี่มากแค่ไหน
หนูรู้ว่าหนูต้องรักษาตัวเอง ต้องเริ่มรักตัวเอง แม้ว่าการเดินทางนี้จะยากและเต็มไปด้วยความเจ็บปวด หนูพยายามใช้ชีวิตให้ดีที่สุดในแต่ละวัน เริ่มออกกำลังกายทุกวัน เพราะการได้ออกแรงช่วยให้หนูปลดปล่อยความเครียดและความเศร้าที่กักขังอยู่ในใจ หนูเริ่มใส่ใจอาหารที่กิน ไม่ใช่เพียงแค่ร่างกายเท่านั้นที่หนูต้องดูแล แต่หัวใจของหนูก็ต้องฟื้นฟูเช่นกัน
ถึงแม้ว่าหนูจะยังคงร้องไห้ทุกคืน แต่ทุกน้ำตาที่หลั่งออกมา มันเหมือนการค่อย ๆ ล้างความเจ็บปวดออกไปทีละนิด หนูไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะหายดี กว่าจะกลับมารักตัวเองอย่างเต็มที่ได้ แต่หนูเชื่อว่าการก้าวเดินต่อไปแม้จะช้าเพียงใด มันก็ดีกว่าการหยุดอยู่กับที่
หนูเริ่มมองหาความสุขในสิ่งเล็ก ๆ รอบตัว แม้กระทั่งการกินอาหารดี ๆ การได้ออกกำลังกาย หรือการนั่งเงียบ ๆ ฟังเพลงที่ชอบ สิ่งเหล่านี้ช่วยให้หนูรู้สึกดีกับตัวเองมากขึ้น มันอาจจะไม่ใช่ความสุขที่ยิ่งใหญ่ แต่ก็เพียงพอที่จะช่วยประคองหนูให้ผ่านพ้นวันแต่ละวันไปได้
หนูไม่รู้ว่าพี่จะเป็นยังไงต่อไป จะยังคงเดินตามทางที่พี่เลือก หรือจะเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่างหรือไม่ แต่สิ่งหนึ่งที่หนูแน่ใจคือ หนูต้องดูแลตัวเอง ไม่สามารถพึ่งพาใครเพื่อความสุขของตัวเองได้อีก แม้ว่าใจหนูจะยังคงเจ็บปวด หนูก็จะไม่ปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งลงไปในนั้นอีก
หนูจะลุกขึ้นสู้กับความรู้สึกนี้ แม้จะยากและต้องใช้เวลา แต่หนูรู้ว่าในท้ายที่สุด หนูจะกลับมารักตัวเองได้อีกครั้ง...
เมื่อแรกที่หนูกับพี่ได้เจอกัน ทุกอย่างดูสดใสและสวยงาม หนูรู้สึกเหมือนได้เจอคนที่ใช่ ทุกคำพูด ทุกการกระทำของพี่ทำให้หนูรู้สึกดีใจสุด ๆ อะไรก็ดูดีไปหมด หนูจำได้ว่าเราหัวเราะและมีความสุขด้วยกัน หนูรู้สึกว่าช่วงเวลานั้นไม่มีอะไรจะพรากเราจากกันได้ ความรักของเราเหมือนจะไร้ที่ติและไม่มีวันจบลง
แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความรักที่เคยสดใสเริ่มมีเมฆหมอกเข้ามา ความทะเลาะเบาะแว้งเริ่มเกิดขึ้น เรามีทั้งช่วงเวลาที่สุขและทุกข์ เราเริ่มรู้จักตัวตนกันมากขึ้น มีทั้งสิ่งที่ยอมรับได้และยอมรับไม่ได้ ความรู้สึกที่ดีเริ่มถูกแทนที่ด้วยความเข้าใจผิดและการทะเลาะกัน หนูเริ่มรู้สึกว่าเราไม่เหมือนเดิม แต่หนูก็ยังพยายามรักษาความสัมพันธ์นี้ไว้
เรายังมีช่วงเวลาแห่งความสุขที่ได้เที่ยวด้วยกันบ่อย ๆ แต่เมื่อกลับมาที่ความจริง เราก็ยังต้องเผชิญกับปัญหาหลายอย่าง มีทั้งเรื่องเล็กน้อยและเรื่องใหญ่ที่ทำให้เกิดความขัดแย้ง หนูรู้สึกว่าในขณะที่เราพยายามสร้างความทรงจำดี ๆ แต่เราก็ต้องยอมรับว่าเรายังมีปัญหาที่ต้องแก้ไขกันอยู่ตลอดเวลา มันทำให้หนูรู้สึกท้อแท้แต่ก็ยังมีความหวังอยู่
ถึงแม้จะมีปัญหา แต่หนูกับพี่ยังผ่านมาได้ หนูจำได้ว่าเรามีช่วงเวลาที่ห่างเหินกันบ้าง แต่สุดท้ายก็กลับมาหากันเสมอ นั่นทำให้หนูรู้สึกว่าเราแข็งแกร่งขึ้น แม้จะต้องเผชิญกับความยากลำบาก แต่หนูก็ยังไม่ยอมแพ้ หนูอยากให้ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิม
แต่สุดท้าย ความรักของเรากลับต้องจบลงอย่างที่หนูไม่อยากให้เกิดขึ้น พี่เลือกที่จะเดินออกจากชีวิตหนูไป หนูรู้สึกเหมือนถูกทิ้งไว้กับความเจ็บปวดและความทรงจำที่สวยงามในอดีต แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นบาดแผลที่ไม่มีวันหาย พี่ตัดสินใจเริ่มต้นใหม่โดยทิ้งหนูไว้กับความรู้สึกที่ทำให้หนูต้องจมดิ่งในความเศร้า
ตอนนี้พี่มีคนใหม่แล้ว และดูเหมือนพี่จะมีความสุขกับทางที่เลือก หนูรู้สึกเจ็บปวดทุกครั้งที่เห็นพี่ยิ้มกับคนอื่น โดยเฉพาะกับคนที่เข้ามาแทนที่หนู ความรู้สึกที่พี่ทิ้งไว้กับหนูเป็นบาดแผลแสนทรมาน หนูพยายามปล่อยวาง แต่บางครั้งหนูก็รู้สึกเหมือนความทรงจำเก่า ๆ ยังคอยตามหลอกหลอน ยิ่งเห็นพี่มีความสุข ยิ่งทำให้หนูรู้สึกเจ็บปวดมากขึ้น
แม้หนูจะพยายามหาความสุขจากสิ่งรอบตัว แต่ในใจลึก ๆ หนูก็ยังรักพี่อยู่ดี ไม่ว่าสิ่งไหนจะเปลี่ยนไป หนูยังคงเฝ้ามองพี่จาก afar และหวังว่าพี่จะเจอสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต อยากให้พี่มีความสุข แม้ว่าตอนนี้จะต้องอยู่กับความเจ็บปวดนี้ต่อไป แต่หนูก็ยังคงมีความหวังว่าสักวันหนึ่งหนูจะสามารถกลับมารักตัวเองได้อีกครั้ง
สุดท้ายนี้ หนูจะเก็บความทรงจำดี ๆ เอาไว้ในใจ แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน ความรักที่เคยมีจะไม่มีวันหายไปจากความทรงจำของหนู หนูจะยังคงรักพี่เสมอ แต่หนูก็ต้องก้าวเดินต่อไปเพื่อรักษาใจของตัวเองให้แข็งแรงและมีความสุขในวันข้างหน้า...