เห็นดราม่าคนเรียนจบกับเรียนไม่จบเถียงกัน

น้องชายเรามีงานทำ เงินเดือนประมาณ 2หมื่นนิดๆ อาศัยที่ กทม. กับภรรยาอายุ30 ที่ไม่เอาไหน ขี้เกียจ ทำงานที่ไหนก็ทำได้ไม่นาน ก็ลาออก แถมน้องชายเราต้องส่งเงินให้ทางบ้านภรรยาอีกเดือนละ5,000บาทขั้นต่ำ ทาง

ตามหัวข้อเลยค่ะ หนูยังเรียนอยู่ ปวช 1 นะคะ คุณพ่อบังคับให้หนูเรียนสายอาชีพและให้เหตุผลว่ามันหางานง่ายกว่า หนูพอเข้าใจเหตุผลของท่านแต่มันก็ไม่ใช่ทางของหนูอยู่ดี พอใกล้จะจบก็เถียงกันพักใหญ่เลยค่ะ สุดท

ขอปรึกษาหน่อยนะคะ ถึงแม้ตอนที่โพสต์จะขอหย่าสามีแล้ว ขอน้อมรับทั้งคำแนะและคำติ ต่อให้แทงใจดำก็ตาม เราแต่งงานกัน ตอนนี้ 1 ปี 7 เดือน เป็นเวลาที่สั้นจริงๆ เรามีปัญหากันหลังแต่งงานได้ 2 เดือน ก่อนแต่งทราบ

เรื่องเกิดเมื่อตอนปีใหม่ ทุกคนต่างกินเลี้ยงฉลองปีใหม่ พี่แฟนไม่ค่อยสุงสิง​กับใคร นอนอยู่แต่เถียงนา เขาทำอะไรก็ไม่เคยออกมาช่วย ถึงเวลาหิวก็หากินบ้านนั้นบ้านนี้ เขาทำแบบนี้ประจำ​ คนรอบข้าง​ต่างไม่ชอบ งา

ก็คือปีนี้เราจะจบ ม.3 แล้ว อีก5เดือน คือเมษา แต่คือเราขี้เกียจมากกกก แบบมากๆ อยากออกไปทำงานแต่ก็กลัวลำบาก555555 เลยอยากถามว่าจบม.3นี้ ขี้เกียจแบบนี้ควรต่อ 

ก็แบบว่าเรื่องมีอยู่ว่า ตัวเองอายุ18แล้วอ่ะเนาะ มีความฝันเป็นของตัวเองไว้เรียบร้อยแล้วอยากเข้าวงการบันเทิงค่ะตอนนี้จบม.6มหาลัยก็ถูกดรอปเอาไว้เพราะครอบครัวจะอ้างไม่มรเงินแต่ไปซื้ออย่างอื่นได้ ..แต่ดูสภ

คือเราอยู่ม.5แล้ว เราก็มีความสุขดีแต่เราชอบคิดว่าเราไม่อยากใช้ชีวิต เคยแพลนไว้เล่นๆว่าอนาคตอีกสัก2-3ปีอยากจะจบชีวิตแล้ว เรารู้สึกว่าไม่ใช่อาการซึมเศร้า แค่เบื่อการใช้ชีวิต แล้วก็ขี้เกียจจะใช้ชีวิตแล้ว