คืนเหงาๆใกล้สิ้นปี

แหงนมองฟากนครา ครานี้
หาฤาใครแทนแดนสรวง
เพ้อพบพานดาวดาราหวง   
กายห่วงเมื่อหายไกลตา

หมายงามวาววับจับจิต
โสภิตงดงามล้ำค่า
ไฉนไกลห่างร้างลา
ปล่อยฟ้าให้เศร้าหมองใจ

ดาวไซร้แสนงอนสลักจิต
คิดคิดติดตราตึงไหนสงัด
เขียนสะบัดขจัดภาพในหัวใจ
รู้ไว้เพียงเรารอละออ อรอนงค์