มันมีอยู่จริงนะบางคนยอม“ไม่มีสถานะ”
เพือให้ได้คุยกับเขาทุกวัน
ได้มองเขามีความสุขในที่ของเรา
ได้แลกเปลียนความคิดเห็น
แชร์เรื่องราวที่พบกันในแต่ละวัน
ได้คิดถึงเขาในที่ของตัวเอง
มีแรงมีกำลังใจไปทำงานพรุ่งนี้ที่สำคัญ
ขอแค่อย่าหายไปไหนก็พอ
แค่นี้ก็มีความสุขมากแล้วว