จิตต้องเบื่อหน่ายอารมณ์ก่อน แล้วจึงจะปล่อยวาง

->เพราะคลายกำหนัด ย่อมหลุดพ้น<-
อาศัยใจและธรรมารมณ์ จึงเกิดมโนวิญญาณ รวมธรรม ๓ ประการเป็นผัสสะ
<<-->> เพราะผัสสะเป็นปัจจัยจึงเกิดเวทนา.
ดูกรภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้ว เห็นอยู่อย่างนี้ ย่อมเบื่อหน่ายทั้งใจ ทั้งธรรมารมณ์ ทั้งมโนวิญญาณ ทั้งมโนสัมผัส ทั้งเวทนา
>> เมื่อเบื่อหน่าย ย่อมคลายกำหนัด เพราะคลายกำหนัด ย่อมหลุดพ้น
[สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค, ปริญญาสูตร]