ใครก็ได้ช่วยแต่งกลอนแปดเรื่องสังคมร่วมเย็นด้วยจิต อาสาให้หน่อยครับ12 บท

วรรคแรก ทำดีด้วยหวใจจิตอาสาต่อให้หน่อยค่ะ

กลอนสี่ กลอนแปดก็ได้ค่ะ

กลางดึกสะดุ้งตื่น มืดสม่ำเสมอใจสั่นรัว ยินเสียงกระซิบข้าง ขนลุกซู่ดูน่ากลัว เหลียวมองที่ปลายเตียง เห็นเงาเพียงตะคุ่มมัว เย็นเยียบไปทั้งตัว มิกล้าเขยื้อนเคลื่อนกายไป หน้าต่างบานนั้นเปิด ลมลมแรงพัดพะเยิ

ขอแบบด่วนๆมีคำสัมผัสระหว่างบทให้ด้วยแบบ12บท