ในละครเรื่องนี้ คนดูไม่ควรไว้ใจตัวละครตัวไหนเลย  มีน่าประทับใจอยู่หลายซีน
ซีนที่ 1 ลงทุนเอารถลงน้ำ และการแสดงก็ไม่ด้อย แถมเป็นปมสำคัญของเรื่อง
อยากให้มานะเป็นคนฆ่าแพท โดยแอบเสี้ยมให้ตัดสินใจ ถ้าเป็นแบบนี้ เอารางวัลไปเลย หลอกคนดูได้ถึงอีพีสุดท้าย

"มานะ" คือ ชื่อที่น่าสนใจ ไม่ใช่แค่ผู้ชายสุภาพแบบพี่มานะ ในหนังสือวัยประถม แต่เขายังมานะที่จะทำในทางดี
และมานะที่จะทำในทางร้ายอย่างไม่หยุดหย่อน กำกับได้ดีเรื่องการใช้สายตา เจมส์รู้ว่าเรื่องนี้ไม่มีพระเอก
คนดูจึงไม่ควรคาดหวังในแบบเดิม ถ้าไม่มีตะวัน มานะคงไม่มาถึงจุดนี้ จุดที่เด็กยากจนไปได้ไกลกว่าลูกไฮโซ


ซีนที่เพื่อนชายสองคนคุยกันริมธาร เรียบง่าย ธรรมชาติ มิตรภาพนั้นสวยงาม



ซีนนี้ ต้องให้เครดิต โบว์ ซึ่งสวมบทตะวัน ตอนตัดสินใจจูบเพื่อนแล้วน้ำตาไหล เป็น love scene ที่ฟิลลิ่งซับซ้อน
เรื่องนี้ เขาไม่ได้ให้เอาตัวละครมาเป็นตัวอย่าง (role model)  แต่ให้ เห็นเป็นเยี่ยงอย่าง
ว่ามนุษย์เวลาอยู่ในจุดที่สุ่มเสี่ยงต่อจริยธรรม รัก-โลภ-โกรธ-หลง  จะเลือกทำสิ่งใด

ข้อสันนิษฐาน: ยายเลี้ยงเด็กต่างเพศไว้ด้วยกัน..เพื่อเยียวยาจิตใจตนที่เคยผิดหวังจากความรู้สึกพิเศษต่อเพื่อนในอดีตหรือเปล่า..? 
ภาพวัยรุ่นต่างเพศสนุกด้วยกัน [และความเป็นธรรมชาติที่เลยขอบเขต] = ให้ความสุขสดใสในชีวิตของยายอีกครั้ง