ช่วยแต่งกลอน8หน่อยค่ะTT

แต่ละกลอน ต้องมีสัมผัสกันอย่างนี้ กลอนนั้นต้องมีพยางค์เท่านี้ ต้องลงเสียงสระเช่นนี้ ถึงจะออกมาไพเราะเป็นเพลงขับขานได้ เลยอยากจะรู้ว่าใครคือผู้บัญญัติ คิดค้นผังกลอนเป็นคนเเรก หรือ เราได้รับอิทธิพลมาจาก

@ จริงแท้กลอนกานท์..มุ่งสานสืบฝัน บันเทิงเริงรื่น..แช่มชื่นด้วยกัน พึงไม่มุ่งกฎ..กำหนดมากครัน คงเคร่งยามประกวด..ดุจลวดรัดขัน "เหมาะควร"จึงเสนอ..ผองเกลออย่ากั้น เปิดทางหลากนั้น..รังสรรค์จงไสว

กลอนหก @ ยามเช้า เฝ้าดู สุรีย์รุ่ง แสงพุ่ง พ่างฟ้า หล้าไสว สิ่งสรรพ ขานขับ ประทับใจ ตระหนักใน พระคุณ ธ หนุนนำ โคลงสี่สุภาพ @ จึ่งข้าฯ ร่ำพร่ำร้อง...............ขับขาน ถวายกาพย์โคลงกลอนกานท์...แซ่ซ้

ซื่อสัตย์ย่อมส่งให้ ผลดี เทพช่วยคนยากมี ลาภล้ำ มิคิดโลภ ​แต่งโคลงสี่ของนิทานอีสปเรื่อง เทพารักษ์กับชายตัดไม้ค่ะ แต่ไม่รู้จะแต่งต่อยังไงค่ะ ถ้าฉันทลักษณ์หรือบังคับวรรณยุกต์ผิดแก้ให้ได้นะคะ ขอบคุณค่ะ

เกี่ยวกับไฟในการใช้ชีวิตค่ะ

เมื่อปีที่แล้วแฟนเราได้จับใบแดง ได้เป็นพลทหารอยู่ค่ายกาวิละ มทบ33 จ.เชียงใหม่ เราเข้าใจถึงกฏระเบียบอันเคร่งครัดของพี่ๆทหารนะคะ แต่ว่ามีจ่าท่านหนึ่งเขาบังคับให้แฟนเราสอบนายสิบซึ่งแฟนเราไม่อยากสอบเลยแต่

ห่างครั้งนี้เเม่จากไปไม่หวนกลับ ถึงเพียงพักครั้งนี้ลูกใจหาย เเม่เป็นเเม่ที่คอยอยู่เคียงข้างกาย เเสนสุดท้ายเเม่นี้กลับกายเป็นผุยผง สิบนิ้วบรรณจงกราบลงบนตักเเม่ ยากจริงเเท้มองหาเเม่เเลไม่เห็น ร่างกายเเม