สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 7
ไม่ต้องเสียดายดอกเบี้ยหรอก ปิดหนี้ให้ ถ้าไม่สร้างหนี้ใหม่ น่าจะเป็นเหยื่อมิจ
ให้เหลือใช้เดือนละสี่พันนี่แหละ ส่วนจขกท ก็ให้เงินพ่อ หรือพาไปเที่ยวไปกินทุกเดือน แบบนี้ก็ไม่เดือดร้อน พ่อได้หน้าด้วย คุยอวดความกตัญญูของลูกได้เป็นวันๆ ยิ่งถ้าพาไปเที่ยวต่างประเทศ ปีละสองสามครั้ง สุขจนไม่รู้จะสุขยังไงแล้ว
ให้เหลือใช้เดือนละสี่พันนี่แหละ ส่วนจขกท ก็ให้เงินพ่อ หรือพาไปเที่ยวไปกินทุกเดือน แบบนี้ก็ไม่เดือดร้อน พ่อได้หน้าด้วย คุยอวดความกตัญญูของลูกได้เป็นวันๆ ยิ่งถ้าพาไปเที่ยวต่างประเทศ ปีละสองสามครั้ง สุขจนไม่รู้จะสุขยังไงแล้ว
Mr.Pratompong ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2515337 ถูกใจ, Snowfake ถูกใจ, a r i t s u m e m o o n ถูกใจ, matheus ถูกใจ, *~ Chocolate Factory ~* ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 7863088 ถูกใจ, สมชายตลอดมา ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6614230 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4358895 ถูกใจรวมถึงอีก 37 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 5
อายุก็ 70 แล้ว เป็นข้าราชการสิทธิการรักษาพยาบาลก็ฟรี บ้านก็มีอยู่ แถมหักหนี้แล้วมีเงินเเดือนละ ตั้ง 4 พัน คุณ จขกท. รู้ไหมว่าเงื่อนไขชีวิตแบบนี้ ดีกว่าคนในประเทศอีก 50-60 ล้านคนแล้วครับ สิ่งที่คุณ และพ่อควรทำความเช้าใจชีวิตคือ คนเราไม่ได้อยู่ค้ำฟ้าครับ ถึงวัยนึง อย่างไรก็ต้องลาโลก ยิ่งอายุมากแล้ว ต้องหัดใช้ชีวิตให้เป็นครับ ฝึกทำใจให้มีความสุข และ อยู่กับสิ่งที่มีให้เป็น ชีวิตมันแค่นั้นเลยจริง ๆ ทุกข์มันเกิดจากวิถีการใช้ชีวิต มันก็ต้องกับด้วยวิถีการใช้ชีวิต
ส่วนตัวผมทุกวันนี้มีเงินเหลือกินเหลือใช้ ยังใช้จ่ายแค่วันละร้อย ไปไหนมาไหนก็ปั่นจักรยาน ได้สุขภาพไม่ต้องเสียค่าน้ำมัน ค่าน้ำค่าไฟ เดือนนึงก็แค่ไม่กี่ร้อยบาท ผมก็มีความสุขได้ทุกวัน ความสุขของชีวิตมันต้องใช้เงินก็จริงแต่ถ้าแค่เพื่อให้มีชีวิตดำรงค์อยู่ได้มันไม่ได้ใช้เงินมากมาน ความสุขในใจมันไม่ได้แปรผันตรงกับจำนวนเงินนะครับ มันขึ้นอยู่กับวิถีขีวิตที่ตัวเองกำหนดล้วน ๆ
ส่วนตัวผมทุกวันนี้มีเงินเหลือกินเหลือใช้ ยังใช้จ่ายแค่วันละร้อย ไปไหนมาไหนก็ปั่นจักรยาน ได้สุขภาพไม่ต้องเสียค่าน้ำมัน ค่าน้ำค่าไฟ เดือนนึงก็แค่ไม่กี่ร้อยบาท ผมก็มีความสุขได้ทุกวัน ความสุขของชีวิตมันต้องใช้เงินก็จริงแต่ถ้าแค่เพื่อให้มีชีวิตดำรงค์อยู่ได้มันไม่ได้ใช้เงินมากมาน ความสุขในใจมันไม่ได้แปรผันตรงกับจำนวนเงินนะครับ มันขึ้นอยู่กับวิถีขีวิตที่ตัวเองกำหนดล้วน ๆ
spectator ถูกใจ, วัยรุ่นผู้เคว้งคว้างกับชีวิต ถูกใจ, Gaysorndokmai ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 1806156 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5021567 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2881936 ถูกใจ, NaeNaee ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 703982 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 700789 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4185362 ถูกใจรวมถึงอีก 3 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
การเงิน
ชีวิตหลังเกษียณ
สินเชื่อธุรกิจ
การวางแผนการเงิน
หนี้ครัวเรือน
พ่อเกษียนแล้ว เป็นหนี้ เงินเกษียนโดนหัก ไม่พอใช้ในชีวิตประจำวัน
พ่ออายุประมาน70ปี รับบำนาญราชการครู
บำนาญเต็ม24000ต่อเดือน แต่โดนหักหนี้ เบ็ดเสร็จเหลือใช้แค่เดือนละ4000
รายละเอียดหนี้สินเท่าที่ทราบคร่าวๆ
1.สหกรครู
2.เงินกู้ธนาคารออมสิน
3.บัตรเครดิต(เคยปิดแล้วแกก็ไปเปิดใหม่)
ยอดหนี้รวมทั้ง3ข้อน่าจะประมาณ2ล้าน ส่วนมากอยู่ในข้อ1และ2
ก่อนหน้านี้ทราบมาว่ามีกฏหมาย ห้ามหักเงินบำนาญเพื่อใช้หนี้ เกิน75%ของเงินบำนาญ พยายามคุยกับพ่อให้เข้าไปเจรจา แต่พ่อไม่ยอมทำตามเลย ด้วยความที่น่าจะกลัวเสียหน้า กลัวสหกรครูจะมองไม่ดี เลยไม่ยอมทำอะไรในเชิงโต้แย้งเพื่อเรียกร้องสิทธิ์ของตัวเอง
ตอนนี้จึงมีแนวคิดอีกแบบคือ เราจะเอาเงินสดไปปิดหนี้ให้แกเลยทั้งหมด(ส่วนนึงคือเสียดายดอกเบี้ยที่ต้องจ่ายทุกเดือนและเยอะมาก)
และจะขอให้พ่อนำเงินบำนาญส่วนนึงมาแบ่งใช้คืนเราทุกเดือน โดยที่ไม่คิดดอกเบี้ย พ่อก็จะเหลือเงินใช้เยอะกว่าปัจจุบันมากแน่นอนเพราะไม่ต้องหักดอกเบี้ยให้แบงค์ แค่จ่ายเงินต้นคืนเราทุกเดือน ถ้าจากที่คำนวนคร่าวๆพ่อจะเหลือเงินใช้อย่างน้อยๆ1หมื่นต่อเดือน ซึ่งเยอะกว่าปัจจุบันสองเท่ากว่าๆ
เข้าคำถาม
1. ถ้าเราปิดหนี้ให้ทั้งหมด ทั้ง3ส่วน มีโอกาศที่พ่อที่อายุ70 มีบำนาญ 24000ต่อเดือน จะกลับไปขอกู้เพื่อเป็นหนี้อีกไหม ข้อนี้กลัวมาก เพราะคนยุคพ่อนั้น สร้างหนี้เก่งมาก มีช่องทางสรางหนี้ได้ก็จะกู้ตลอด โดยเฉพาะราชการ
2. ถ้าเราทำแบบนั้น มีกลไกลอะไรไหมที่จะการันตีว่าเงินบำนาญของพ่อจะแบ่งเข้าบัญชีเราในจำนวนตามที่ตกลงกัน(บอกตรงๆว่ากลัวพ่อจะไม่คืนตามที่ตกลง)
3. ข้อนี้ไม่อยากให้เกิด แต่ก็คงเลี่ยงไม่ได้ที่จะคิดเผื่อไว้ คือถ้าพ่อเกิดจากเราไป พ่อมีเงินประกันหลายอย่าง หลักๆก็น่าจะเกี่ยวกับสหกรครู เราเรียกไม่ค่อยถูก ถ้าเกิดพ่อจากไปไวเกิน ทำให้บำนาญหายไป เราอยากให้เงินส่วนนี้ชดเชย แต่เรามีพี่น้องสองคน กังวนเหมือนกันว่าจะมีปัญหาในตอนนั้น
ปล.พี่เราไม่สามารถมาช่วยใช้หนี้2ล้าน ได้แน่นอน ด้วยภาระครอบครัว เพราะงั้นตัดแนวทาวที่จะให้พี่มาช่วยปิดหนี้และหารเงินประกันออกได้เลย
ปล.2 อาจจะมีคนที่คิดว่ามีเงินเยอะขนาดนี้ทำไมไม่แบ่งให้พ่อใช้ทุกเดือน ไปเลย ส่วนหนึ่งคือเราให้แต่ไม่ได้เยอะพอ แต่หลักๆเลยคือเราเสียดายดอกเบี้ยที่พ่อต้องจ่ายไปฟรีฟรีทุกเดือน ถึงเราจะให้เงินทุกเดือนแค่ไหนมันก็เหมือนเราให้เงินแก่ไปจ่ายดอกเบี้ยไม่ได้ให้เงินแกไปใช้
ปล.3 เหตุผลที่อยากทำอย่างนี้ จริงๆพ่อไม่ได้เรียกร้องให้ทำหรืออะไรเกี่ยวกับหนี้เลย เพียงแต่ผมอยากเห็นพ่อสบายบ้าง อยากให้มีเงินพอใช้อยากกินอะไรก็กินได้ แต่ก็นั่นแหละ นิสัยของแกเองทำให้พอมีเงินติดมือเมื่อไหร่ ไม่ว่าจะได้จากช่องทางไหน ไม่นานก็หมด มันเลยเป็นความย้อนแย้งที่ไม่มีทางแก้ ผมเลยมองว่าถ้าแกได้เงินเดือนพอใช้และไม่กู้หนี้เพิ่มมันก็น่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด