เหนื่อยกับชีวิต ไม่อยากอยู่ล่ะ ตายๆไปก็ดี อยู่ไปก็ไม่มีความสุข จะอยู่ไปเพื่อ

คือเรามีอาการใจสั่นมือสั่นประมาทเกร็งตัวสั่นบางครั้ง เป็นทุกครั้งที่ต้องทำกิจกรรมร่วมกับผู้คนที่ไม่สนิทหรือคนนอกหรือพรีเซ้น รู้สึกเหมือนถูกมองทั้งที่ก็รู้ว่าเขาไม่ได้มองแต่พยายามสู้กับมันนะออกบ้านบ่อย

✅ประมาณ 18,822 วัน ✅ประมาณ 451,728 ชั่วโมง เกิดมา อายุขนาดนี้ พอแล้วอยู่นานไปก็ไม่มีอะไร ก็แค่ตื่นมาดูโลก รอวันตายไปวันๆ เท่านั้นเอง หมดไฟ หมดพลังในการใช้ชีวิต บางทีมันก็ดีเหมือนกันที่ เบื่อชีวิต เ

การวิ่งไล่ตามคนที่ไม่คิดจะหันกลับมา.. มันเหนื่อยมากเลยล่ะ สำหรับ จขกท. ถึงแม้จะเหนื่อย แต่ก็เห็นเค้ามีความสุข เราก็ดีใจแล้วล่ะ มีใครมีเป็นแบบนี้บ้างมั้ย มาแชร์แบ่งปันกัน ปล. แค่เห็นเค้ามีความสุขเราก็ด

เงินก็ดี ถ้าเทียบกับอาชีพอื่นๆล่ะ อย่างที่ทำงานอุตสาหกรรมอยู่โรงงานไม่เหนื่อยกว่าหรือ งง

บางครั้งคิดไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ แต่ก็มาคิดๆดูอีกที เราได้เกิดมาเป็นคนมันก็ดีแค่ไหนแล้ว เรายังมีชีวิตที่ดีอยู่ แต่เพราะตอนนี้จะเข้ามหาลัยต่อมันเป็นอะไรที่เหนื่อย ท้อ และเครียด แต่นี้คงยังเป็นแค่เศษส่วน

เมื่อก่อนมีการงานที่ดีเงินก็ดี แต่มาในวันนี้เหมือนดิ่งลงเหว ไม่เหลืออะไรสักอย่าง ไม่มีงาน ไม่มีเงิน มันเหนื่อยและท้อมากเลยเนาะ .. เมื่อไรจะผ่านจุดๆนี้ไปได้ ทุกวันนี้คิดอยู่วันพรุ่งนี้จะมีงานไหม จะมีข้

ผมทำงานในครัวครับช่วงแรกๆก็ดีอะคับช่วงหลังๆมานี่ผมไม่มีความสุขกับงานที่ทำได้เงินมันก็ดีแต่มันเหนื่อยใจตัวเองคิดว่าผมลาออกดีไหมครับ

หลังอาจจะแย่ แต่ตอนนี้เหมือนจะแย่หนักกว่า แล้วยุคบีอาร์ เกมรุกก็ดีกว่าด้วย

----