ยิ่งฉายละครรีรัน ก็ยิ่งทำให้คนไม่ดูละครเพิ่มขึ้น

เมื่อไหร่คนดูจะเลิกคิดว่าตัวเองคือผู้กำหนดการเป็นไปของสถานีสักที
ถึงแม้ความจริงส่วนนึงคือ คนดูทีวีน้อยลง
แต่สิ่งที่สำคัญ บริษัทธุรกิจในประเทศไทยลดงบโฆษณาขององค์กรตัวเอง
เพราะจากสมัยก่อน ถึงรู้ลงไปคนดูจะเปลี่ยนช่องแต่อย่างไรมันก็ยังผ่านตา
ยิ่งพอคนดูน้อยลง โฆษณาก็มองว่าจะลงไปเพื่ออะไรอีก

สถานีเลยแก้ปัญหาคือลดเวลาละคร
เพื่อคุมวงจำกัดให้บริษัทโฆษณาลงในเวลาที่ราคาน่าจะพอใจได้
ทั้งลดเวลา และลดวันออกอากาศลง

จากงานเสวนาทีวีดิจิตัลเมื่อวาน
เจ้าของธุรกิจยังเสนอการยกเลิกระบบเรตติ้งไปเลยแบบจริงจัง
และให้แต่ละสถานีหาโฆษณากับลูกค้ากันเอง
โดยไม่ต้องอิงข้อมูลเรตติ้งแล้ว

ธุรกิจสถานีโทรทัศน์ทีวีดิจิตัล
จะแพร่ภาพออกอากาศจนถึงกลางปี 2571 เท่านั้น
ตามสัญญาของการกระจายสัญญา (mux)
และถ้าไม่มีการต่อสัญญาจะจบที่ 25 เม.ย. 2572 ทุกช่อง

เหลือเวลาไม่ถึง 4 ปึ
มันไม่ได้เหลือเวลามาก ถามว่าจะเพิ่มกลุ่มคนดูใหม่
ต้องลองเท่าไหร่ ต้องเสียเงินมากแค่ไหน
ถ้ามันใช่ก็ดีไป แต่ถ้าไม่ก็เกิดประโยชน์ ก็เตรียมละลายเงินทิ้งอีก
เพราะลดคอนเทนต์จะเป็นบันไดขั้นแรก
เพราะบันไดอีกขึ้นคือลดพนักงานในองค์กร
ซึ่งมันก็จะมีปลายทางในขั้นสุดท้ายก็คงเดากันได้
แต่มันจะมาช้าหรือเร็วกว่าสัญญาสัมปทานเท่านั้นเอง