คิดยังไงกับคำว่า “เมื่อเติบโตขึ้น จะรู้สึกสุขน้อยลง” บ้างคะ

คิดว่าหลายคนอยากเติบโต เจริญในหน้าที่การงาน เพื่อโอกาสในการเพิ่มรายได้เป็นหลัก และเติมเต็มคุณค่าในชีวิต แต่มีใครที่คิดหรือรู้สึกเหมือนกันมั้ยว่า พอถึง ณ จุดนึง ที่คิดว่าพยายามอย่างเต็มที่ แต่ก็ยังรู้

ยิ่งเราเติบโตขึ้น ความสัมพันธ์ต่างๆ ก็ยิ่งห่าง เพื่อนก็ห่างหาย แล้วยิ่งคนในยุคนี้เป็นโสดหรือไม่มีลูกกันก็มาก ยิ่งทำให้คนเราโดดเดี่ยวเข้าไปใหญ่ หลายคนอาจจะบอกว่ายุคนี้มีกิจกรรมอะไรให้ทำลุกออกมาทำมากมาย

เราเป็นคนเงียบ และไม่ค่อยสุงสิงกับใครเป็นทุนเดิมอยู่เเล้ว พอมาถึงวัยหนึ่งสังคมมันบังคับให้เราเติบโตด้วยการต้องเข้าหาคนอื่น พยายามพูดคุยกับคนอื่นให้มากขึ้น ซึ่งเราเองก็พยายามเต็มที่

ง่วงแบบไม่มีเหตุผล เบื่อแบบไม่มีเหตุผล ขี้รำคาญแบบไม่มีเหตุผล มีวิธีแก้ยังไงบ้างคะ ไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย

คืออยากไปเกาะล้านค่ะ แต่ไม่เคยไปเลย ไปแบบเช้า-เย็นกลับ อยู่กรุงเทพค่ะ พอทราบมัยค่ะว่าต้องไปขึ้นรถที่ไหน หรือมีขึ้นรถไฟไปได้ ทางไหนเร็วกว่ากันคาะ แล้วไปยังไงต่อ ? ขอบคุณที่เข้ามาตอบนะคะ 🙏

ว่ากันตามตรงถ้าตัวเลขการเติบโตของ GDP เวียดนามยังวิ่ง pace เท่านี้ อีกกี่ปีจะแซงไทยค่ะ ขอคำตอบที่ไม่สะกดจิต ประเภทที่ว่า ไม่มีวันแซงไทย คือปัจจัยพื้นฐานตอนนี้เวียดนามดีกว่าไทยหมด เช่น อายุแรงงานที่ยัง

..