แชร์ประสบการณ์ความรักกับคำถามจะเลิกกับแฟนดีไหม?

   6 ปีกับความรักที่เคยเสียใจกับเรื่องเดิมๆ แต่ไม่กล้าเลิก เสียใจครั้งไหนก็กลับมาคิดได้ไม่นานก็กลับไปดีกันแล้วคิดว่าเค้าจะเปลี่ยนเป็นคนที่ดีขึ้นแต่ก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมวนหลูปอยู่อย่างนั้น เพราะความเสียดายความรู้สึกและกลัวว่าเค้าจะเจอคนอื่น แล้วคนอื่นจะได้เต้าไปในเวอร์ชั่นที่ดีกว่าที่เราเจอ มันเป็นความคิดที่บ้ามาก 555  และแล้ววันนี้เราเลิกกันอีกครั้งแปลกที่วันนี้ความรู้สึกเสียดายไม่มีอีกเลย ทำให้นึกถึงกระทู้ต่างๆ ที่เคยอ่านว่าจะเลิกดีไหมถ้าเจอแฟนทำอะไรที่ไม่ดี ก็อาจจะแปลว่าได้ว่าตอนนี้ยังเสียใจอยู่ในขีดจำกัดที่รับได้อยู่ ถ้าเมื่อไหรคุณถึงจุดที่เกินกว่าจะรับการกระทำนั้นได้คุณจะไม่มีคำว่าเสียดายความสัมพันธ์เลยค่ะ วันนี้สำรวจความรู้สึกตัวเองมันว่างเปล่ามากไม่มีความเสียใจเลย ให้กลับไปก็คงไม่กลับแล้ว 

   สิ่งที่ได้เรียนรู้ตลอดเวลาที่คบคือ

   1. คนเราเปลี่ยนยากมาก ขออย่าคาดหวังว่าเค้าจะเปลี่ยนไปแบบที่คุณคิด (DNA+ประสบการณ์การเรียนรู้+การเลี้ยงดู = พฤติกรรมของคนๆนั้น ) 

  2. เมื่อเสียใจพอแล้วเราจะเลิกได้เองโดยไม่เสียดายอะไรเลย ดังนั้นเจ็บให้พอแล้วเราจะพาตัวเองออกมาเอง 

  3. อย่ากลัวการไม่มีใครค่ะ โดยเฉพาะตอนที่เราเลิกตอนอายุเยอะแล้ว จริงๆอยู่คนเดียวหรือมีแฟนมันก็เหมือนวันปกติที่พระอาทิตย์จะขึ้นทางทิศตะวันออกและตกในทิศตะวันตก มีคนเสียชีวิตในทุกวินาที พ่อแม่ก็อายุมากขึ้นทุกวินาทีที่ผ่านไป สิ่งที่อยากบอกคือมันไม่มีอะไรที่น่ากลัวเลยค่ะ 

   4. อย่าเสียดายเวลาในอดีต เราได้ใช้มันคุ้มแล้วค่ะ ถือซะว่าเราลงทะเบียนเรียนรู้นิสัยของคนและเรียนรู้ความชอบไม่ชอบของตัวเองซึ่งบางทีเราก็ไม่รู้จักตัวเองมากพอเหมือนกัน คิดว่าอันนี้เรารับได้แต่เอาเข้าจริงมันก็รับไม่ได้ก็มี บางเรื่องคิดว่ารับไม่ได้พอเป็นคนที่ชอบคนที่รักทำกลับให้อภัยง่ายๆ เวลาที่เราใช้ไปมันคุ้มค่ากับการเรียนรู้ตัวเองและคนอื่นแล้วค่ะ ไม่มีอะไรต้องเสียดายเลย

  ขอเป็นกำลังใจให้คนที่ยังมีคำถามและมีความรู้สึกจะเลิกดีไหมนะคะ เดินหน้าให้สุดแล้วแบ๊ตเตอรี่ในเรื่องนี้เราจะหมดเองค่ะ