< อันนี้ความคิดส่วนตัว >
จากที่เคยพบมา ไม่ได้เหมารวม เป็นบางคนเท่านั้น มาแลกเปลี่ยนความเห็นกันได้นะคะ
ทำไมคนที่เรียกตัวเองว่า "เด็กกิจกรรม" บางส่วน (ดิฉันเจอแบบนี้ทุกคนเลย) ถึงมักทำงานกับคนอื่นที่ร่วมงาน โดยการ "สั่งการ" มากกว่า "ใช้ความเห็นของคนหลาย ๆ คน"
บุคคลเหล่านี้ส่วนมาก (แทบจะ 100%) ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตและเอ่ยปากว่าเป็น "เด็กกิจกรรม" มักสั่ง ๆๆๆๆๆๆ โดยไม่ได้สนใจว่าคนอื่นจะรู้สึกหรือจะต้องทำอย่างไร ? เหมาะสมกับคนที่ตัวเองสั่งหรือเปล่า ?
เช่น ให้ผู้หญิงยกโต๊ะ ขนต้นไม้ | ผู้ชายคณะพลศึกษามาจับจีบผ้า ฯลฯ โดยไม่ได้ถามสักคำว่าเขาทำได้ไหม ? สุดท้าย งานจับจีบผ้าก็แก้ใหม่อยู่ดี 😌
อีกประการหนึ่งซึ่งพบบ้างคือ มีแนวคิดว่า
"ถ้าไม่มีชั้น...งานนี้ไม่มีทางสำเร็จ"
เป็นแนวคิดที่ดิฉันไม่ชอบเอาที่สุด เพราะว่าไม่ชอบใครมา "ลำเลิก / ทวงบุญคุณ" ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ทำอะไรที่ควรเป็นบุญคุณให้เราขนาดนั้น
นอกจากนี้ ยังเคลมผลงานทั้งหมดกับบุคคลอื่น อาจเป็นน้อง ๆ หรือผู้ใหญ่ ว่า "งานนี้ชั้นทำเยอะที่สุด / ไม่มีชั้น งานไม่รอดแน่" ซึ่งตนเอง "ยึด" เป็นศูนย์กลางแล้วสั่ง ก็เธอเอางานไปหมดเลย สั่งอย่างเดียว ผลผลิตกลางมันก็ผ่านเธอ แล้วจะบอกว่าเธอทำงานมากอยู่คนเดียว มันได้หรออออ ?????? // งงใจมากมาย
ถึงดิฉันจะเรียนปรัชญา จะจบแล้ว ก็ยังไม่ทำความเข้าใจ "จิตใจของเด็กกิจกรรม (ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตตัวเอง)" ได้ซักที พอนึกๆดู ... มันเป็นเหมือนกันหมดเลย
ปล. ย้อนไปสมัยมัธยม โรงเรียนไม่ค่อยมีกิจกรรม พอมา มหาลัย อยากเป็นเด็กกิจกรรมบ้าง ... เจอแบบนี้จอดเลยค่ะ ไม่ทำก็ได้ รู้สึกเหมือน toxic ทุกครั้งเวลาทำงานร่วมกับคนกลุ่มนี้
ว่าด้วยเรื่องของ "เด็กกิจกรรม"
จากที่เคยพบมา ไม่ได้เหมารวม เป็นบางคนเท่านั้น มาแลกเปลี่ยนความเห็นกันได้นะคะ
ทำไมคนที่เรียกตัวเองว่า "เด็กกิจกรรม" บางส่วน (ดิฉันเจอแบบนี้ทุกคนเลย) ถึงมักทำงานกับคนอื่นที่ร่วมงาน โดยการ "สั่งการ" มากกว่า "ใช้ความเห็นของคนหลาย ๆ คน"
บุคคลเหล่านี้ส่วนมาก (แทบจะ 100%) ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตและเอ่ยปากว่าเป็น "เด็กกิจกรรม" มักสั่ง ๆๆๆๆๆๆ โดยไม่ได้สนใจว่าคนอื่นจะรู้สึกหรือจะต้องทำอย่างไร ? เหมาะสมกับคนที่ตัวเองสั่งหรือเปล่า ?
เช่น ให้ผู้หญิงยกโต๊ะ ขนต้นไม้ | ผู้ชายคณะพลศึกษามาจับจีบผ้า ฯลฯ โดยไม่ได้ถามสักคำว่าเขาทำได้ไหม ? สุดท้าย งานจับจีบผ้าก็แก้ใหม่อยู่ดี 😌
อีกประการหนึ่งซึ่งพบบ้างคือ มีแนวคิดว่า