ฉันคบกับแฟนคนนี้ได้ประมาณ 9 เดือนค่ะ ความสัมพันธ์เจอกันในทินเดอร์ เราอายุห่างกัน 2 ปี มีหลายคนที่เจอในแอปแต่ก็เจอแต่คนไม่ดี แต่พอมาเจอคนนี้เค้าตรงสเปกเราทุกอย่าง ทั้งเรื่องหน้าตา การงาน ฐานะทางบ้านเค้าอาจจะค่อนข้างมีเงินเพราะเค้าเป็นลูกคนจีน แต่แฟนทำงานเป็นเชฟอยู่ที่ร้านเหล้านั่งชิล เงินเดือนไม่ได้เยอะมากแต่ก็ไม่ได้เดือดร้อนเรา ก็มีให้เราบ้างเล็กๆน้อยๆ 
  เราเริ่มความสัมพันธ์แบบเร็วมากค่ะ พอเราเจอคนที่ถูกใจแล้ว เราก็ไม่อยากปล่อยเค้าให้หลุดมือไป เราถึงขนาดไป search google หาว่าต้องทำยังไงถึงจะให้เค้าไม่เลิกคุยกับเรา จนเค้าก็นัดกับเราไปกินข้าววันต่อไปเลย เราก็ไปกับเค้า พอเจอหน้ากันต่างฝ่ายก็ต่างชอบกัน แล้วก็แยกย้ายกลับบ้านกันปกติ เรากับเค้าก็คุยกันเยอะขึ้น พอผ่านไปไม่กี่วัน เราก็ชวนเค้ามาอยู่คอนโดเรา มาใช้ชีวิตด้วยกัน เพราะเราคิดว่าเราก็อายุใกล้เลข3แล้ว เราอยากจริงจังกับเค้า เค้าก็ตกลงมาอยู่ด้วยกัน 
   เราอยู่ด้วยกันมาสักระยะนึง นิสัยของฉันมันก็แก้ไม่หายสักที ฉันเป็นคนที่รักคอนโดของฉันมาก เปรียบว่านี่คือบ้านของฉัน ฉันก็อยากให้มันสะอาดสะอ้านเป็นระเบียบทุกอย่าง พออยู่ด้วยกันมา ฉันก็บ่นเค้าเกือบทุกวันว่าให้ทำความสะอาดนั้นนี่ เก็บของให้เป็นระเบียบบ้าง เนื่องจากฉันทำงานที่ต้องเข้าเวรกะดึก จึงไม่ได้มีเวลาอยู่ห้องเยอะ เลยอยากให้เค้าดูแลแทนฉันบ้าง บางเรื่องเล็กๆน้อยๆฉันก็กลายเป็นคนอารมณ์ร้อน โมโห ด่าเค้าว่าทำไมไม่ทำ ไม่ช่วยกันบ้าง เค้าก็มีน้อยใจนะ แต่เราก็ยังไม่ได้รับรู้ถึงความรู้สึกเค้ามาก หรือมีบางเรื่องที่เค้าอยากออกไปเจอเพื่อน เราก็แบบจะกลับกี่โมง ถ้าอยู่กะเราอย่าไปกะเพื่อนได้ไหม ถ้าวันไหนเราไม่อยู่เทอจะไปเราก็ไม่ว่า แต่ด้วยเพราะนิสัยเค้าที่ยังเด็กอยู่ เค้าอึดอัดที่เราบังคับเค้ามากเกินไป เค้าบอกว่าถ้าวันที่เทออยู่ เพื่อนเค้าว่างวันนั้นเราก็อยากไปกับเพื่อนบ้าง แรกๆเค้าก็ชวนเราไปนะ แต่เรารู้สึกเหนื่อยจากการทำงาน เราอยากอยู่กับเค้ามากกว่า เราเลยไม่ไป เค้าก็คงเก็บมันมาเรื่อยๆ หรือมีเรื่องที่ฉันไล่เค้าออกไปนอนนอกคอนโดมาแล้ว 2 ครั้ง ครั้งแรกเค้าโกหกเราเรื่องไปกินข้าวกับเพื่อน โทรไปแล้วไม่รับสาย เราคิดว่าเค้าจะเป็นไรรึป่าว เราก็ขี่รถมาดู ก็พบว่าเค้ากลับมาห้องแบบตกใจ เราก็ว่าจะโกหกเราทำไม เราเป็นห่วง ซึ่งตอนนั้นเค้ายังรักเราอยู่เค้าจึงยอมไปนอนกับเพื่อน แต่พอเค้ากลับมาเราก็ขอโทษเค้าในสิ่งที่เราทำ และเราก็กลับมารักกันได้ แต่ครั้งล่าสุดเค้าซื้อเครื่องออกกำลังกายมา ด้วยการที่เราคิดว่ามันไม่มีที่วาง คอนโดเราแคบ เราบอกเค้าว่าซื้อมาทำไมไม่บอก อยากออกไปอยู่ข้างนอกใช่ไหม คำนี้มันทำให้เค้าบอกเลิกเราเลย เราที่ไม่คิดว่าร้ายแรงขนาดนี้ เค้ากลับมาเราก็รีบขอโทษเค้า แต่ยังดีที่เค้าก็ยังให้อภัย จนมาล่าสุดเราก็ชอบไปเช็คโทรศัพท์เค้า เค้าก็คุยกับเพื่อนผช ผญเค้าปกติ แต่เราคิดมากเราเลยบอกว่า เทอจะคุยกันอีกนานมั้ย ซึ่งก่อนหน้านี้เค้าไม่เคยมีเรื่องนอกใจอะไรเราเลย แต่เราเป็นอะไรก็ไม่รู้ถึงได้ตามเค้าขนาดนี้
  จนสุดท้าย...เค้าก็บอกเลิกเราจริงๆช่วงเดือน มิย เค้าบอกว่าเค้าไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว และเค้าก็รักเราน้อยลงมาก เราถึงกับช้อค ทำอะไรไม่ถูก เพราะเรารักเค้ามาก เค้าก็พูดแต่ว่าเค้าจะย้ายออกไปอยู่ข้างนอก เราก็รั้งเค้าขอเวลาปรับปรุงตัวเองมาเดือนนึง ตอนแรกเค้าก็ไม่ยอม บอกมันไม่เหลืออะไรแล้ว แต่เค้าก็ให้โอกาสเรา พอสิ้นเดือนมันยิ่งรุนแรงมากขึ้น เค้ากลับมาจากที่ทำงาน เราก็ยิ้มทักทายกันปกติ สักพักเค้าดูเงียบไป เราเลยถามว่าเป็นอะไร เค้าก็พยายามจะพูดออกมาว่า มันไม่เหมือนเดิมจริงๆ ปล่อยเค้าไปนะ เราที่ไม่ยอมรับความจริงเราก็ได้แต่อ้อนวอนเค้าว่าไม่ให้ไป เราขอโทษกับสิ่งที่ผ่านมา แต่มันไม่ทันแล้ว เค้าจะไปอย่างเดียว ประกอบกับการที่เค้าบอกว่าจะไปทำงานต่างประเทศด้วย พอเค้าสัมภาษณ์เราก็มีอาการน้อยใจ ไม่พุดกับเค้า จนทำให้เค้าตัดสินใจบอกเลิกเราจริงๆ จนตอนนี้ เรากับเค้าห่างกันมาเกือบเดือน ไม่ได้คุยกัน ไม่ได้เจอหน้ากัน แต่ยังเป็นเพื่อนในเฟสกันอยู่ แต่ใจฉันมันไม่นิ่ง ฉันคิดถึงเค้าตลอดเวลา ฉันอยากให้เค้ากลับมา แต่เค้าเดินจากฉันไปตั้งไกลมากแล้ว ฉันไม่รู้จะจัดการความรู้สึกตัวเองยังไงกับสิ่งที่เป็น ฉันไม่เคยลืมเค้าได้สักวัน และยังคงทรมานอยู่กับความทรงจำเดิมๆ จนคิดว่าตอนนี้ฉันอาจจะกลายเป็นโรคซึมเศร้าไปแล้ว