ปัจจุบันนี้ ผม อายุเพียง 15 ปี (ม.ต้น) เมื่อวันที่ 1 ก.ค. หรือเดือนที่แล้ว ผมได้ ไปเจอ ผญ. คนหนึ่ง อายุ 16 ปี ผ่านapp pantip เขาตั้งกระทู้ปรึกษาเรื่อง ปัญหาความเครียด ผมก็ได้ ตอบกลับกระทู้เขาไป แล้วก็ตอบกลับกันไป ประมาณ 14-15 คห. แล้วสุดท้ายเขา ก็บอกขอบคุณที่ให้คำแนะนำนะคะ ผมก็รับขอบคุณพร้อม พิมพ์หยอกๆ ประมาณว่า "ยินดีครับ ถึงผมจะอายุน้อยกว่าคุณ 1 ปี >< " เขาที่ได้ยินเช่นนั้น ก็เลยขอ ช่องทางติดต่อ ของผม(IG) ผมที่ก็ไม่เคยมีหญิงใด มาสนใจ ก็เลยให้ช่องทางติดต่อเขาไป ตอนคุยกันก็ คุยในเชิงจีบๆกัน โดยในตอนแรก เขาเป็นฝ่ายเริ่ม เขาจะเล่นมุขหยอดผมก่อน คนอย่างผม ที่อ่อนประสบการณ์ ก็เผลอใจชอบเขาไป บ่อยครั้งผม มักจะ เล่นมุขเสี่ยวๆ เอาไว้ หยอดเขา เขาก็ดู สนุก ดูเขินไปด้วยนะ ขอเสริมนะว่า ผมไม่เคยมีแฟนหรือคนคุยเลยแต่ดูเหมือนเขาจะเคยมีแฟนกันมาบ้างแล้ว น่าจะ 3-4 คนได้ (ตอน ม.ต้น)
แต่ขอบอกนะครับ ว่า เราทั้งสอง อยู่กันห่างไกลมาก ผมคน จ. สกลนคร เขาเป็น คน จ.กาญจนบุรี แน่นอนว่าการจะนัดเจอกันมันเป็นไปได้ยาก ด้วยความที่ผม และ เขา ยังเป็นนักเรียนอยู่ด้วย กว่าจะได้เจอกันจริงๆ ก็คงต้อง เข้า มหาลัยกันแล้ว ต้องใช้เวลา 3-4 ปี โดยต้องคุย ผ่านแชทกันตลอด ตอนนี้ยังไม่ได้คบ แต่ดูเหมือนว่า ทั้งผมและเขา ก็ต่างมีใจให้กัน..
แต่ผมก็ยังกลัวว่าเขาจะมาคุยเล่นๆ แล้วสักวัน ก็คงหาคนที่ดีกว่านี้ มั้ง แต่เขาก็ไม่ใช่ ผญ.สวยนะ เป็น ผญ. ธรรมดาเลย สูง 155 น้ำหนัก 68 ออกไปทางอวบๆ แต่นิสัยเขา มันเข้ากับผมแบบสุดๆ คุยไปคุยมา มีหลายอย่างที่เหมือนกัน เขาเคยบอกผมด้วยว่า "น้องมาคุยกับพี่แบบนี้ก็ดีแล้ว ปกติพี่ไม่มีใครเขามาคุยด้วยหรอก" ส่วนรูปร่างผม ก็ออกเป็นคนอวบๆ ที่เล่น เวท/บอดี้เวท น้ำหนัก 79 สูง 175 หน้าตาก็ ค่อนข้างดีอยู่ แต่ผมคนโสดมาตลอดเพราะ พึ่งมาพัฒนาตัวเองเมื่อ ปีที่แล้ว
แต่ผมก็มั่นใจ อยู่พอสมควรนะ ว่าตัวเองดีพอ เพราะ ตลอดที่คุยกันมา 1 เดือนนี้ เขาก็ตอบ กลับผมดีตลอด โทรหากันบ้าง หากเราว่าง ถึงปกติ ผมและเขาจะ ไม่ค่อยว่างกันก็เถอะ ผมก็ต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบ ม.ปลาย ส่วนเขา ก็มีงาน, การบ้าน เยอะ จนเวลาที่เราจะได้โทรคุยกันจริงๆ ก็ หยุด เสาร์อาทิตย์
ถึงผมบอกว่ามั่นใจก็เถอะ แต่ ใน1 เดือนนี้ ผมก็เผลอทำตัว ไม่ได้เรื่อง อยู่ถึง 2 ครั้งใหญ่ๆ เลย
ครั้งที่1 ตอนคุยกันไปได้ 12 วัน ผมตั้งใจจะเลิกคุยกับเขา แบบ อยู่ๆ ก็หายไปเพราะ รู้สึกว่า หน้าตาเขาไม่ดีพอ แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ แล้วผมก็ไปสารภาพไปเขา แล้วคือผม บอกไปตรงๆ เลยนะว่าทำไม ไม่ชอบเขาตรงไหน 555 และเขาก็มี ร้องไห้บ้างเล็กน้อย
ครั้งที่ 2 อันนี้เป็นวันที่ 23 วันนั้นเขา สังเกตเห็น ว่า ผมดูแปลกๆ เหมือนไม่อยากคุยกับเขา แล้วเขาก็ถามว่า "น้องเป็นไร หรอค่ะ ถ้าพี่กวนน้อง แล้วน้องรู้สึกว่า พี่ไม่ดีพอ น้องเลิกคุยกับพี่ก็ได้นะ" แน่นอนว่า วันนั้น ผมก็อยากคุยกับเขาต่อ อยู่นะ แต่ด้วยความที่ผมเกิดความระแวง ว่าเขาจะมาหลอกให้ผมชอบหรือเปล่า ผมเลยตัดสินใจ ที่เลิกคุยกับเขา เพราะกลัวว่ามันจะทำให้ผมชอบเขามากขึ้นจนเกินไป ด้วยความห่างไกลกันด้วยแหละ แต่พอถึงตอนเช้า ผมก็เกิดกลับใจ อยากจะเปลี่ยนจากการ เลิกคุย เป็นห่างสักพัก จนถึงตอนผมขึ้น ม.ปลาย ตอนเช้าวันนั้น ผมก็มีร้องไห้บ้าง แล้วก็ไปบอกเขาด้วยนะ ว่าตัวเองร้อง555 ตามประสาคนไร้ประสบการณ์ความรัก แน่นอนว่า เขาก็ยอม ให้ห่าง แต่พอห่างไปกันไม่นาน ผมก็เหงาสุดท้ายก็ กลับไปคุยกับเขาอีกที แน่นอนว่าตอนขอกลับไปคุยกับเขา ผมก็มีเหตุผลของผมด้วยเหมือนกัน บอกเขาแล้วด้วย เขาก็เข้าใจแหละ
ตอนนี้เลยอยากจะปรึกษาพวกพี่ๆ ว่า ความรักแบบผมนี้ มีโอกาสไปรอดไหม และ ผมต้องทำยังไง ให้เขาไม่ทิ้งผมไป ควรจะพัฒนายังไง ด้วยความห่างขนาดนี้ จะไปกันรอดไหม ในปัจจุบันนี้ ก็ทักแชทคุย กันทุกวัน ถึงจะไม่ได้ตอบกับแบบ ทันที ทันใด แต่ก๋ตอบกัน ช้าบ้าง เร็วบ้าง มีหยอดมุขเสี่ยวบ้าง บางโอกาส พี่ๆ คิดว่าไงครับ ขอโทษที่พิมพ์ยาวนะครับ พอดีติดนิสัย😅
ความสัมพันธ์แบบ ระยะไกล มีโอกาสไปรอดไหม แนะนำวิธีให้ไปรอดให้หน่อยครับ..
แต่ขอบอกนะครับ ว่า เราทั้งสอง อยู่กันห่างไกลมาก ผมคน จ. สกลนคร เขาเป็น คน จ.กาญจนบุรี แน่นอนว่าการจะนัดเจอกันมันเป็นไปได้ยาก ด้วยความที่ผม และ เขา ยังเป็นนักเรียนอยู่ด้วย กว่าจะได้เจอกันจริงๆ ก็คงต้อง เข้า มหาลัยกันแล้ว ต้องใช้เวลา 3-4 ปี โดยต้องคุย ผ่านแชทกันตลอด ตอนนี้ยังไม่ได้คบ แต่ดูเหมือนว่า ทั้งผมและเขา ก็ต่างมีใจให้กัน..
แต่ผมก็ยังกลัวว่าเขาจะมาคุยเล่นๆ แล้วสักวัน ก็คงหาคนที่ดีกว่านี้ มั้ง แต่เขาก็ไม่ใช่ ผญ.สวยนะ เป็น ผญ. ธรรมดาเลย สูง 155 น้ำหนัก 68 ออกไปทางอวบๆ แต่นิสัยเขา มันเข้ากับผมแบบสุดๆ คุยไปคุยมา มีหลายอย่างที่เหมือนกัน เขาเคยบอกผมด้วยว่า "น้องมาคุยกับพี่แบบนี้ก็ดีแล้ว ปกติพี่ไม่มีใครเขามาคุยด้วยหรอก" ส่วนรูปร่างผม ก็ออกเป็นคนอวบๆ ที่เล่น เวท/บอดี้เวท น้ำหนัก 79 สูง 175 หน้าตาก็ ค่อนข้างดีอยู่ แต่ผมคนโสดมาตลอดเพราะ พึ่งมาพัฒนาตัวเองเมื่อ ปีที่แล้ว
แต่ผมก็มั่นใจ อยู่พอสมควรนะ ว่าตัวเองดีพอ เพราะ ตลอดที่คุยกันมา 1 เดือนนี้ เขาก็ตอบ กลับผมดีตลอด โทรหากันบ้าง หากเราว่าง ถึงปกติ ผมและเขาจะ ไม่ค่อยว่างกันก็เถอะ ผมก็ต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบ ม.ปลาย ส่วนเขา ก็มีงาน, การบ้าน เยอะ จนเวลาที่เราจะได้โทรคุยกันจริงๆ ก็ หยุด เสาร์อาทิตย์
ถึงผมบอกว่ามั่นใจก็เถอะ แต่ ใน1 เดือนนี้ ผมก็เผลอทำตัว ไม่ได้เรื่อง อยู่ถึง 2 ครั้งใหญ่ๆ เลย
ครั้งที่1 ตอนคุยกันไปได้ 12 วัน ผมตั้งใจจะเลิกคุยกับเขา แบบ อยู่ๆ ก็หายไปเพราะ รู้สึกว่า หน้าตาเขาไม่ดีพอ แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ แล้วผมก็ไปสารภาพไปเขา แล้วคือผม บอกไปตรงๆ เลยนะว่าทำไม ไม่ชอบเขาตรงไหน 555 และเขาก็มี ร้องไห้บ้างเล็กน้อย
ครั้งที่ 2 อันนี้เป็นวันที่ 23 วันนั้นเขา สังเกตเห็น ว่า ผมดูแปลกๆ เหมือนไม่อยากคุยกับเขา แล้วเขาก็ถามว่า "น้องเป็นไร หรอค่ะ ถ้าพี่กวนน้อง แล้วน้องรู้สึกว่า พี่ไม่ดีพอ น้องเลิกคุยกับพี่ก็ได้นะ" แน่นอนว่า วันนั้น ผมก็อยากคุยกับเขาต่อ อยู่นะ แต่ด้วยความที่ผมเกิดความระแวง ว่าเขาจะมาหลอกให้ผมชอบหรือเปล่า ผมเลยตัดสินใจ ที่เลิกคุยกับเขา เพราะกลัวว่ามันจะทำให้ผมชอบเขามากขึ้นจนเกินไป ด้วยความห่างไกลกันด้วยแหละ แต่พอถึงตอนเช้า ผมก็เกิดกลับใจ อยากจะเปลี่ยนจากการ เลิกคุย เป็นห่างสักพัก จนถึงตอนผมขึ้น ม.ปลาย ตอนเช้าวันนั้น ผมก็มีร้องไห้บ้าง แล้วก็ไปบอกเขาด้วยนะ ว่าตัวเองร้อง555 ตามประสาคนไร้ประสบการณ์ความรัก แน่นอนว่า เขาก็ยอม ให้ห่าง แต่พอห่างไปกันไม่นาน ผมก็เหงาสุดท้ายก็ กลับไปคุยกับเขาอีกที แน่นอนว่าตอนขอกลับไปคุยกับเขา ผมก็มีเหตุผลของผมด้วยเหมือนกัน บอกเขาแล้วด้วย เขาก็เข้าใจแหละ
ตอนนี้เลยอยากจะปรึกษาพวกพี่ๆ ว่า ความรักแบบผมนี้ มีโอกาสไปรอดไหม และ ผมต้องทำยังไง ให้เขาไม่ทิ้งผมไป ควรจะพัฒนายังไง ด้วยความห่างขนาดนี้ จะไปกันรอดไหม ในปัจจุบันนี้ ก็ทักแชทคุย กันทุกวัน ถึงจะไม่ได้ตอบกับแบบ ทันที ทันใด แต่ก๋ตอบกัน ช้าบ้าง เร็วบ้าง มีหยอดมุขเสี่ยวบ้าง บางโอกาส พี่ๆ คิดว่าไงครับ ขอโทษที่พิมพ์ยาวนะครับ พอดีติดนิสัย😅