ช่วยแปลบทประพันธ์เรื่องอิเหนาบทนี้ให้หน่อยค่ะ

ของวรรณคดีม.4 หน้า 71-73 ขอแบบย่อๆ ครับ.ขอบคุณล่วงหน้าครับ

เสียดายสายสวาดโอ้ อาวร รักพี่มีโทษกร กับน้อง จำจากพรากพลัดสมร เสมอชีพ เรียมเอย เสียนุชดุจทรวงต้อง แตกฟ้าผ่าสลายฯ ช่วยหาคำแปลบทประพันธ์ให้หน่อยครับ

เมื่อสมเด็จพระยอดมิ่งเยาวมาลย์มัทรี กราบทูลพระราชสามีสักเท่าใด ๆ ท้าวเธอจะได้ปราศรัยก็ไม่มี พระนางยิ่งหมองศรีโศกกำสรดสะอึกสะอื้น ถวายบังคมคืนออกมาเที่ยวแสวงหาพระลูกรักทุกหนแห่ง กระจ่างแจ้งด้วยแสงพระจั