จัดการอารมณ์ ความเครียดยังไงเมื่อคนในบ้านป่วยหนักๆคะ

เราเป็นลูกคนเดียว ที่คุณแม่เราป่วยเป็นมะเร็งบ้างคะ
ระยะที่เริ่มเยอะแล้วล่ะคะ กว่าจะตรวจพบ

เราไม่ได้อยู่บ้านเดียวกับคุณแม่ เพราะบ้านที่เราอยู่มีสัตว์เลี้ยงและไกลจากโรงพยาบาล
อีกทั้งในวันปกติเราก็ไม่ได้อยู่บ้าน เพราะต้องออกไปทำงาน 

ปัญหาคือ เราเริ่มไม่ค่อยโอเคในเรื่องการจัดการกับอารมณ์ตัวเอง
ตั้งแต่แม่เปลี่ยนมาให้ยาที่เป็นคีโมเพียวๆ (ก่อนหน้าคุณแม่รับยาภูมิคุ้มกันบำบัด ผลข้างเคียงไม่รุนแรงเท่าปัจจุบัน) 
ทุกวันที่เราได้ยินเสียง/ รู้ว่าแม่อ่อนเพลียกว่าเดิม เรารู้สึกแย่
รู้สึกว่าตัวเราทำอะไรไม่ได้เลย สงสารแม่

ตอนนี้เริ่มกลายเป็นเรารู้สึกไม่มีใครเข้าใจ ไม่มีใครช่วยอะไรได้
แล้วก็กลายเป็นเริ่มไม่ค่อยอยากคุยกับใคร

เราคิดว่าเราควรพัก แต่เราไม่สามารถให้ตัวเองหยุดได้ ถึงหยุดมันก็ไม่ได้รู้สึกพัก
และนอกจากที่ทำงาน บ้าน โรงพยาบาลแล้ว ตอนนี้เราก็ไม่ได้ไปไหนเลย
เรากลัวแม้แต่เสี้ยวนาทีก็จะมีปัญหา

แล้วก็ยังมีสารพัดปัญหาอื่นๆอีก ที่นอกเหนือจากเรื่องอาการป่วยของแม่อีก
จัดการความคิดกันยังไงคะ เราควรต้องไปพบจิตแพทย์แล้วหรือเปล่าคะ