ปัญหาลูกวัยรุ่น อารมณ์เสียง่าย ขี้เกียจ

ลูกอายุ17 ปี เรียน ม 5 กำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ โมโหหงุดหงิดง่าย ติดโทรศัพท์เกือบตลอดเวลา ส่วนใหญ่แชทคุยกับเพื่อน(แอบดูตอนลูกหลับ) เล่นโซเชี่ยลบ้าง งานบ้านแทบไม่แตะ บอกให้ช่วยก็ทำแบบหงุดหงิดแบบรีบๆ ส่วนใหญ่ทำเองเพราะมันดูไม่สะอาดไม่เรียบร้อย ยิ่งช่วงปิดเทอมวันไหนไม่ออกไปไหนคืออยู่แต่ห้องนอน จะออกจากห้องก็ต่อเมื่อหิวกับเข้าห้องน้ำ.  เรากับสามีทำงานทั้งคู่ ตื่นแต่เช้ามืด จันทร์-ศุกร์ ทำงาน หยุดเสาร์ อาทิตย์ ตอนเย็นถึงจะเจอลูกแต่ลูกกลับมาก็อยู่แต่ห้องนอนจะออกมากินข้าว จากนั้นก็หายไปห้องนอนอีก 2-3ชั่วโมงถึงเริ่มการบ้าน คือเรา พูดดีก็แล้ว ด่าก็แล้ว เคยยึดโทรศัพท์เป็นอาทิตย์ก็เคยมาแล้ว พอให้คืนก็เหมือนเดิม วันนี้เราเพิ่งคุยตกลงกับลูกแบบใจเย็นสุดๆและลูกก็โอเค(กว่าจะโอเคลูกก็ตอบแบบหงุดหงิดใส่) ว่าต่อไปนี้ทุกวันหยุดต้องทำความสะอาดห้องน้ำ สลับล้างจานวันเว้นวัน ต้องทำความสะอาดห้องนอนตัวเองเอง (ที่ผ่านมาเราต้องคอยบอกไปถึงตะคอกเป็น5-6ครั้งถึงจะทำและทำแบบลวกๆ) เราต้องอดทนสูงมากและปัญหาอีกอย่างคือบอกให้ช่วยอะไรค่อยลงมือทำอีก20-30นาที เลยทำให้ต้องทะเลาะกันประจำ ดูลูกก็อึกอัดอยู่ เราก็อึดอัดใจมาก เรากับสามีคือคิดตลอดเมื่อไหร่จะโตๆๆๆเรียนจบแล้วไปทำงานซะที มีเงินแล้วไปอยู่หอไปอยู่คอนโดด้วยตัวเองเลย (พูดกัน2คน ไม่เคยพูดกับลูก)

ข้อดีก็มีนะก็คือถ้ามีการบ้านก็จะทำ และการเรียนก็อยู่ปานกลางไปทางดี ที่โรงเรียนทุกเช้านักเรียนทุกคนต้องเก็บโทรศัพท์กับครูประจำชั้น นี่คือข้อดีค่ะ
เพราะฉะนั้นถ้าเรามีธุระด่วนกับลูกคือส่งอีเมลหาอย่างเดียว 

เราเครียดมาก สามีก็เอาแต่โทษเราว่าเพราะเมื่อก่อนเราตามใจเกินไปเลยนิสัยเสีย ทั้งๆที่เราก็ทำพูดสอนแบบนี้มาปกติ (เราค่อนซื้อทุกตามใจลูกเขาคงหมายถึงนี่หรือเปล่า) เราไม่ใช่ว่าไม่พยายามทำตัวเป็นเพื่อนนะ เราทำมาตลอด แต่ลูกก็ค่อนข้างดื้อไม่ฟังแบบนี้ตั้งแต่ ม.3แล้ว แต่ปีนี้คือแย่สุดๆ 
แม่ๆที่มีลูกวัยใกล้เคียงมีวิธีรับมือหรือจัดการอย่างไรคะ ช่วยแนะนำที เราจะได้ปรับไปใช้กับลูกเราบ้างเผื่อได้ผลค่ะ