มหาวิทยาลัยราชภัฏแห่งหนึ่งในกทม. มีอาจารย์คนหนึ่งบอกกับนักศึกษาว่าที่ตัวเองอยู่มาได้ถึงทุกวันนี้เพราะ (ถือศีล 5)
"ทุกคนมีความคิดเห็นยังไงกับอาจารย์แบบนี้"
- เด็กนักศึกษามาสาย โดนอาจารย์วีนพอบอกเหตุผล บอกข้ออ้างฟังไม่ขึ้นมันเป็นข้อแก้ตัว แต่พออาจารย์มาสายบอกเหตุผลสารพัดที่อะไรทำให้ตัวเองมาเข้าสาย
- เด็กมาเรียนรู้เพื่อหาคำตอบ อะไรที่ไม่ได้ก็สอนกันไป แต่! อาจารย์ที่บอกว่าตัวเองถือศีล 5 เด็กไม่ได้อังกฤษ ไม่เก่งอังกฤษขนาดนั้น แต่กลับโดนวีนใส่ ทำให้เด็กเสียความรู้สึก (เด็กพูดคำอ่านผิดตัวเดียวโดนวีนว่าไม่เก่ง ต้องมีสติ ทุกคนต้องมีสติ อาจารย์บอกว่าเข้าใจไหมให้ตอบว่าเข้าใจ พอบอกให้มองหน้ากลับไปมองกระดาษ พอบอกให้มองกระดาษกลับมามองหน้า อาจารย์บอกให้พูดตาม เธอจะสะกดแบบนั้นทำไม ก็บอกว่าไม่ใช่! อ่านตามอาจารย์สิ เธอต้องรู้ตัวว่าตัวเองไม่เก่ง) จากคำพวกนี้มันอาจดูเป็นคำธรรมดา แต่ถ้าพวกคุณนึกเวลาอยู่ในเหตุการณ์ การกดดัน การบีบบังคับ การใส่อารมณ์เล็กน้อย
- เด็กแค่งานเยอะไม่มีเวลาทำตามที่ปากพูด กลายเป็นคนไม่มีสัจจะ บอกว่าอย่ามาอ้างพูดอะไรแล้วต้องทำให้ได้ ผิดครั้งเดียวกลายเป็นคนไม่มีสัจจะ
- เด็กแสดงคำถาม พูดยังไม่ทันจบกลายเป็นคนอวดเก่งอยากพูดอิงแต่พูดไม่ได้เอาภาษาไทยให้รอดก่อน
"ทุกคนคิดว่าอาจารย์แบบนี้ควรสอนต่อ หรือพักผ่อนอยู่ที่บ้านดี คือเด็กเริ่มเครียดกับอาจารย์แบบนี้มาก นี่ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ถ้าพวกคุณได้อยู่ในเหตุการณ์จริงๆ พวกคุณจะรู้สึกถึงความกดดันความเครียดความประสาท" เด็กไม่เก่งไม่ได้แปลว่าเด็กโง่ คนที่บอกให้เด็กควรมีสติ แล้วอาจารย์ควรบอกตัวเองเวลาจะพูดอะไรก็ควรมีสติเช่นกัน เกิดยังทำตัวแบบนี้วันไหนเด็กเครียดเป็นซึมเศร้าขึ้นมา จะทำยังไง
มีความเห็นยังไงกับอาจารย์ที่บอกว่าตัวเองอยู่มาได้ทุกวันนี้เพราะ ถือศิล 5
"ทุกคนมีความคิดเห็นยังไงกับอาจารย์แบบนี้"
- เด็กนักศึกษามาสาย โดนอาจารย์วีนพอบอกเหตุผล บอกข้ออ้างฟังไม่ขึ้นมันเป็นข้อแก้ตัว แต่พออาจารย์มาสายบอกเหตุผลสารพัดที่อะไรทำให้ตัวเองมาเข้าสาย
- เด็กมาเรียนรู้เพื่อหาคำตอบ อะไรที่ไม่ได้ก็สอนกันไป แต่! อาจารย์ที่บอกว่าตัวเองถือศีล 5 เด็กไม่ได้อังกฤษ ไม่เก่งอังกฤษขนาดนั้น แต่กลับโดนวีนใส่ ทำให้เด็กเสียความรู้สึก (เด็กพูดคำอ่านผิดตัวเดียวโดนวีนว่าไม่เก่ง ต้องมีสติ ทุกคนต้องมีสติ อาจารย์บอกว่าเข้าใจไหมให้ตอบว่าเข้าใจ พอบอกให้มองหน้ากลับไปมองกระดาษ พอบอกให้มองกระดาษกลับมามองหน้า อาจารย์บอกให้พูดตาม เธอจะสะกดแบบนั้นทำไม ก็บอกว่าไม่ใช่! อ่านตามอาจารย์สิ เธอต้องรู้ตัวว่าตัวเองไม่เก่ง) จากคำพวกนี้มันอาจดูเป็นคำธรรมดา แต่ถ้าพวกคุณนึกเวลาอยู่ในเหตุการณ์ การกดดัน การบีบบังคับ การใส่อารมณ์เล็กน้อย
- เด็กแค่งานเยอะไม่มีเวลาทำตามที่ปากพูด กลายเป็นคนไม่มีสัจจะ บอกว่าอย่ามาอ้างพูดอะไรแล้วต้องทำให้ได้ ผิดครั้งเดียวกลายเป็นคนไม่มีสัจจะ
- เด็กแสดงคำถาม พูดยังไม่ทันจบกลายเป็นคนอวดเก่งอยากพูดอิงแต่พูดไม่ได้เอาภาษาไทยให้รอดก่อน
"ทุกคนคิดว่าอาจารย์แบบนี้ควรสอนต่อ หรือพักผ่อนอยู่ที่บ้านดี คือเด็กเริ่มเครียดกับอาจารย์แบบนี้มาก นี่ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ถ้าพวกคุณได้อยู่ในเหตุการณ์จริงๆ พวกคุณจะรู้สึกถึงความกดดันความเครียดความประสาท" เด็กไม่เก่งไม่ได้แปลว่าเด็กโง่ คนที่บอกให้เด็กควรมีสติ แล้วอาจารย์ควรบอกตัวเองเวลาจะพูดอะไรก็ควรมีสติเช่นกัน เกิดยังทำตัวแบบนี้วันไหนเด็กเครียดเป็นซึมเศร้าขึ้นมา จะทำยังไง