เพื่อนคนนี้ผมอยู่ด้วยมาประมาณ 1 ปีแล้วครับตอนที่ผมขอเขาเป็นแฟนเขาบอกกับผมว่า เราเป็นเพื่อนกันอ่ะมา 1 ปีแล้วนะถ้าเป็นแฟนกันแล้วเกิดเลิกกันขึ้นจะมองหน้ากันไม่ติดนะ อีกอย่างคุณเองก็ต้องไปเจอกับคนอีกมากมายคุณคงไม่ได้มีคนที่คุณรักคนเดียวหรอก เขาพิมพ์มาประมาณนี้ครับซึ่งผมก็พิมพ์ต่อไปว่า มีแค่ใช่กับไม่มี 2 ทางผมบอกกับคุณไปแล้วคุณแค่พิมพ์มาหาผมว่าจะปฏิเสธหรือตกลง(ทั้งที่ตัวผมเองก็รู้ว่าตัวของเขาเองปฏิเสธทางอ้อมอยู่) เขาก็พิมพ์ต่อว่า ฉันไม่ใช่คนดีอะไรหรอกถ้าเสียน้ำตากับคนอย่างฉันมันจะเสียเวลานะ ผมก็เลยพิมพ์ต่อไปว่า ผมรับได้งั้นผมให้เวลาคุณไปคิดก่อนไหม เขาพิมพ์ต่อว่า เค้าเกลียดน้ำตาเพราะทำคนร้องไห้มามากเกินพอแล้วเค้ามันเป็นคนแย่ๆคนนึงเค้าไม่อยากเห็นน้ำตาของเพื่อนสนิท ผมพิมพ์ไปว่า ผมไม่ได้กลัวอะไรแล้วถ้าจะเพื่อนผมก็จะเป็นเพื่อนที่ดีให้คุณได้มันอยู่ที่คุณแล้วว่าจะรับรักผมมั้ย แล้วเขาก็พิมพ์มาต่อว่า“มาคุยกันต่อหน้าน่าจะดีที่สุด” แค่นี้

ผมควรทำใจไว้ใช่มั้ยรู้ทั้งรู้