สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 6
น่าจะเพราะพึ่งออกจากเซฟโซนมาแล้วคัลเจอร์ช็อคปะคะ
ทำงานที่เก่าจนรู้หมดทุกอย่างแล้ว มันเลยเหมือนเก่งมาก เป็นที่พึ่งได้
แต่พอมาเริ่มงานใหม่ สภาพแวดล้อมเปลี่ยน คนเปลี่ยน อะไรก็ยังไม่ชิน ยังเรียนรู้ไม่หมดก็โดนเร่งแล้ว มันเลยกดดัน
แถมที่ 2 ที่ 3 ก็ทำได้ไม่นาน ยังไม่เห็นผลงานเป็นชิ้นเป็นอัน เลยหมดความมั่นใจ
เราว่าที่ทำงานต่อไป คุณควรสกรีนงานดีๆค่ะ ไม่อยากโดนตามกลางดึกก็ต้องหางานที่เซอร์วิสแค่ในเวลาปกติ
แอบถามถึงเพื่อนร่วมทีม ถึงคนเก่าๆด้วยก็ดีค่ะ
คือต้องเลือกให้ดีตั้งแต่แรก แล้วพยายามอยู่ให้นาน ให้ผ่านไปสักโปรเจ็กต์นึงก่อน ความมั่นใจน่าจะกลับมา
ถ้าเลือกไม่ดี หรือเลือกเอาแค่งานที่เงินมากไว้ก่อน คุณก็มีโอกาสที่จะเฟลอีก เพราะงานเงินเดือนมาก เค้าก็คาดหวังสูงตามเงินที่จ่ายค่ะ
หากรู้สึกว่ายังไม่พร้อมจะแบกรับขนาดนั้น ให้เลือกงานที่คิดว่าทำได้แน่ๆไว้ก่อน
ไม่งั้นยิ่งปล่อยไว้นาน มันจะยิ่งเสียความมั่นใจ คราวนี้มันจะกู้ไม่กลับเอา
ทำงานที่เก่าจนรู้หมดทุกอย่างแล้ว มันเลยเหมือนเก่งมาก เป็นที่พึ่งได้
แต่พอมาเริ่มงานใหม่ สภาพแวดล้อมเปลี่ยน คนเปลี่ยน อะไรก็ยังไม่ชิน ยังเรียนรู้ไม่หมดก็โดนเร่งแล้ว มันเลยกดดัน
แถมที่ 2 ที่ 3 ก็ทำได้ไม่นาน ยังไม่เห็นผลงานเป็นชิ้นเป็นอัน เลยหมดความมั่นใจ
เราว่าที่ทำงานต่อไป คุณควรสกรีนงานดีๆค่ะ ไม่อยากโดนตามกลางดึกก็ต้องหางานที่เซอร์วิสแค่ในเวลาปกติ
แอบถามถึงเพื่อนร่วมทีม ถึงคนเก่าๆด้วยก็ดีค่ะ
คือต้องเลือกให้ดีตั้งแต่แรก แล้วพยายามอยู่ให้นาน ให้ผ่านไปสักโปรเจ็กต์นึงก่อน ความมั่นใจน่าจะกลับมา
ถ้าเลือกไม่ดี หรือเลือกเอาแค่งานที่เงินมากไว้ก่อน คุณก็มีโอกาสที่จะเฟลอีก เพราะงานเงินเดือนมาก เค้าก็คาดหวังสูงตามเงินที่จ่ายค่ะ
หากรู้สึกว่ายังไม่พร้อมจะแบกรับขนาดนั้น ให้เลือกงานที่คิดว่าทำได้แน่ๆไว้ก่อน
ไม่งั้นยิ่งปล่อยไว้นาน มันจะยิ่งเสียความมั่นใจ คราวนี้มันจะกู้ไม่กลับเอา
ซามูไรแจ๊ค ถูกใจ, เจ้าหญิงใต้ดิน ถูกใจ, PaWaenJa ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5778456 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 877857 ถูกใจ, สุขใจเมื่อใกล้เธอ ถูกใจ
ความคิดเห็นที่ 3
รักตัวเองให้มากๆ และมองย้อนกลับไป รักพ่อ แม่ พี่ น้อง ญาติ คนรอบข้าง ระลึกกว่าเราจะโตมาแบบนี้ได้ และสู้ต่อไปบนโลก บิดๆเบี้ยวๆใบนี้
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
จากคนที่โดนชื่นชมในที่ทำงาน กลายเป็นคนขี้แพ้ในวันนี้
ทำงานตามขั้นบันไดมาตลอดจนเชียวชาญ เงินเดือน จาก 8800 บาท ก้าวมาถึง 36000 + OT อีกมาก/เดือน
เป็นคนที่ทำงานที่ไหนได้รับคำชื่นชมมาตลอด มีใบเซอร์ 2 ใบ จากการสอบสายอาชีพผม
แต่จากเหตุการณ์ในปีนี้ทั้งปีทำให้ผมตอนนี้เหมือนคน BURNOUT SYNDROME มากๆไม่กล้าออกความเห็นไม่กล้าตัดสินใจอะไรเองกลัวการลงมือทำแล้วจะโดนว่าปีนี้สำหรับผมมันแย่มากๆย้ายงานมา 3 ที่ในปีเดียวแล้ว
ที่แรกออกเพราะที่ใหม่เงินเพิ่ม 60% (สอบจากที่สองผ่านและเค้าชอบเรา)
ที่สองออกเพราะสังคมข้างในแย่ถึงแย่ที่สุด ทำไรไปก็โดนตัดไปตัดมาตลอดจนน่าเบื่อตอนออกหัวหน้าก็บอกว่าให้กลับมาได้เสมอ (ผมไม่ได้บอกว่าออกเพราะคนบอกว่าออกมาดูแลครอบครัวชั่วคราว) อีกอย่างหัวหน้าไม่ได้ประจำไซต์ที่ผมอยู่เลยไม่รู้ปัญหาฝั่งผมว่าเกิดไรขึ้นแต่เค้าบอกแค่ว่าตำแหน่งนี้คนออกไป 3 คนแล้วเค้าคิดว่างานมันหนักไปจนทำกันไม่ไหว
ที่สามออกเพราะเราเพิ่งมา 1 เดือนแต่ให้เราเร่งทำให้เป็นทุกๆอย่างๆ(คนตำแหน่งเราออกไป 2 คนในเดือนที่เรามาทำพอดีให้เราต้องรีบเรียนรู้ทุกอย่าง)แต่พอเราถามเพื่อหาทางแก้ไขกับบอกเราถามมากไปควรเรียนรู้เอง (ผมเรียนรู้นะแต่ผมไม่กล้าตอบลูกค้าเพราะงานผมถ้าทำผิดมันประทบ production ของลูกค้าทันที) เลยต้องให้พี่เค้าบอกวิธีที่ถูกและ approve ว่าเราคิดถูกไหม
เวลางานที่มี standby ผมเคยทำงานไอที รพ มาก่อน stand by ที่นั้นถือว่าน้อยไปเลยเมื่อเจอที่นี้กลับบ้าน 5 โมงมาทำต่อถึง 5 ทุ่มและบางที ตี 4-5 มีคนโทรมาขอนู้นนี้ด่วน 9 โมงต้องไปทำงานต่ออีกเหนื่อยมาก เลยทำเรื่องลาออกทำงานไม่ถึง 2 เดือนเลย
จนตอนนี้ผมไม่กล้าไปสัมภาษณ์งานที่ไหนอีกเลยมีคนโทรมาเยอะมากแต่ผมกลัวการทำงานเลยตอนนี้ต้องไปพักสมองวันที่แจ้งลาออกผมบอกพ่อแม่ และก็แอบมาร้องไห้คนเดียวเพราะเรารู้สึกเป็นคนไร้ค่ามากๆที่ทำให้ครอบครัวผิดหวัง