คือเราที่บ้านก็ยากจน ครอบครัวไม่ ซัพพอร์ตเลย แถมไม่เข้าใจเราซะอีก เรียนก็ไม่เก่ง เวลาสอบพยายามสุดๆแล้ว ผลลัพธ์ก็ออกมาได้ไม่ดีเลย ไม่มีเป้าหมายอยากเป็นสัตวแพทย์ แต่ก็เรียรไม่เก่งด้านวิทคณิต เลี้ยงแมวอยู่4ตัวและรักแมวมากๆรักกว่าตัวเอง เพราะแมวคือความสุข แต่ที่บ้านก็เอาไปปล่อย ไม่มีความสุขในการใช้ชีวิตเลย ทำไรก็เบื่อ ทำไรก็ไม่ดี หน้าตาไม่เพอเฟค แถมขี้ร้องไห้อะไรนิดๆหน่อยๆก็ร้อง ไม่เคยเข้มแข็งได้สักที เบื่อตัวเองที่เป็นแบบนี้ ถ้าไม่มีความรู้สึกแบบนี้อีกต่อไปก็คงดี
ไม่อยากมีชีวิตต่อ