มันคงมาถึงทางตันเเลัวล่ะชีวิต เพิ่งใครไม่ได้ก็เพิ่งตัวเอง ยืมไป ไม่มีคืนกันไม่มีเลยสักกะบาท ถามก็บอกไม่มี ตัวเรา เวลาหมดก็มาหมดพร้อมกันทุกสิอย่าง เเม้นกะทัง ข้าวสาร น้ำกิน ต้ง
เหนื่อยท้อกับชีวิต ไม่รู้จะสู้อย่างไง ยิ่งเห็นลูกเเล้วยิ่งท้อใหญ่ ได้เเต่แอบร้องให้ ทำไม่มาเป็นช่วงงานไม่มีด้วย ใครเป็นบ้าง ทนมาได้สองสามอาทิตย์เเลัวจะทนอีกต้องไปให้รอไหมก็ไม่รู้
ความจน ช่วงงานไม่มี ตกอับ
เหนื่อยท้อกับชีวิต ไม่รู้จะสู้อย่างไง ยิ่งเห็นลูกเเล้วยิ่งท้อใหญ่ ได้เเต่แอบร้องให้ ทำไม่มาเป็นช่วงงานไม่มีด้วย ใครเป็นบ้าง ทนมาได้สองสามอาทิตย์เเลัวจะทนอีกต้องไปให้รอไหมก็ไม่รู้