บอกเลิกไปแล้วเขาไม่ยอมเลิก ปล่อยให้เขาตื้อไปเดี๋ยวเหนื่อยเขาก็เลิกตื้อไปเอง ทุกคนคิดว่าดีมั้ยคะ

เราตัดสินใจเลิกแล้วค่ะ แต่เราไม่ยอมเลิกเราก็ปล่อยเลยค่ะจะไม่ไปหา คิดว่าเดี๋ยวเขาก็คงเลิกตอแยไปเอง  จากที่ไปหาล่าสุดพูดก็ไม่ปรับตัวเลยแล้วยิ่งแสดงให้เราเห็นชัดเจนว่าเขาอยู่กับเราเพราะอะไร เงินและข้าวจริงๆค่ะ สั่งข้าวให้คาบละ300+ บางคาบ500+ 800+ วันนึงหมดค่าข้าวเกิน1000+ ละบอกไม่อิ่มค่ะ เราเป็นคนกินน้อยมากๆ นี่แค่ค่าข้าวนะคะไม่รวมของหวาน ขนมต่างๆที่เราซื้อมาใส่ให้ตกเย็นกินเบียร์แทบทุกวันเราก็เลี้ยง ยื่งไปกินปิ้งย่างเราก็เลี้ยงละเขาสั่งแบบไม่ได้ช่วยเราเซฟค่าอะไรเลยเขารู้ว่าเรามีเงินจะเลี้ยงเขาได้ทุกครั้งก็จริงนะคะ แต่บางอย่างคนเราถ้าคิดในอนาคตว่าจะคบจะอยู่ด้วยกันก็ควรช่วยกันประหยัดบ้าง เราไม่รู้ว่าเราคิดเยอะไปมั้ย บางทีเรารู้สึกโตกว่ามากๆ การจะใช้เงินสิ้นเปลืองในแต่ละอย่างต้องคิด แต่ก็อย่างว่าอะค่ะเขาไม่เคยหาเงินด้วยตัวเองจะเข้าใจอะไร ยิ่งตอนนั่งกินรู้สึกว่าตัวเองเลือกแฟนยังไงให้ดูไม่มีมารยาทขนาดนี้ เราคิดว่าเวลากินสำคัญมากนะคะ กินยังไงให้ดูเหมือนที่บ้านสอนมาดี เขาตักทุกอย่างที่ย่างใส่จานเยอะมากๆจนข้างบนเตาไม่มีอะไรให้เรากิน จนต้องเอาเนื้อขึ้นไปย่างใหม่เลยค่ะ จนเราคิดว่าตักให้แฟนสักนิดก็ได้มั้ย เขาก็กินๆอย่างเดียวเลยค่ะ ทำเอาเราอิ่มไม่กินต่อเลย มารยาทสำคัญจริงๆนะคะ เราว่าควรตักแค่ชิ้นที่จะกินดูสุภาพกว่ามั้ยคะ หรือเราคิดมากไปเอง แต่เราว่าจุดนี้ไม่เท่าไหร่มีหลายอย่างที่ลงดีเทลไม่ได้ด้วยหลายๆอย่าง กับนิสัยขอเงินอันนี้เกิดมาไม่เคยเจอเลยค่ะ เฟลมาก กว่าจะตาสว่าง ทีแรกคิดว่าเป็นข้อเสียเล็กๆ ตอนนี้เราไม่รอให้เขาหางานทำงานแล้วค่ะ เลิกไปจบๆเสียเวลาชีวิตตั้งสองสามเดือน จะบ้า55555