ก่อนอื่นเลยต้องบอกว่าเราเป็นคนไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองเข้ากับคนอื่นค่อนข้างยากเพราะไม่มั่นใจในตัวเองเราเคยถูกบลูลี่หนักจนเป็นคนที่ไม่กล้าไว้ใจใครแสดงความรู้สึกกับใคร จนวันนึงเราได้มีโอกาสเรียนที่ใหม่ซึ่งไม่มีใครรู้จักเรามาก่อนเหมือนได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ซึ่งเรามีเพื่อนที่ดีเริ่มมีคนเข้าหาเยอะขึ้นแต่ก็ไม่เคยไปสนใจใครเพราะเรามีแฟนอยู่แล้ว จนวันนึงเรามีเรื่องเข้าใจผิดกับเพื่อนคนนึงในกลุ่ม ซึ่งเพื่อนคนนี้เราไว้ใจมากเล่าทุกอย่างให้ฟังแล้วก็คิดว่าเค้าจะเข้าใจเราเพื่อนคนนี้เราไว้ใจมากเล่าทุกอย่างให้ฟังแล้วก็คิดว่าเค้าจะเข้าใจเราแต่คำพูดที่เราได้มาจากเพื่อนนั้น ทำให้เรา สตั๊นไปเลย คือเราก็มีปัญหาเรื่องครอบครัวกับงานการอยู่แล้ว ซึ่งใช่เพื่อนเรารู้ แต่ยังมาตอบย้ำเราว่าเราเสียๆหายๆว่าเราเป็นคนแบบนั้นแบบนี้ทั้งอคติกับคนอื่นบ้างบอกว่าเราบูลี่คนอื่นบ้าง บอกว่าเราไม่รับฟังใคร ทั้งๆที่เราเลือกที่จะรับฟังทุกคนโดยมาตลอด บอกว่าเราปลอมใส่คนอื่นทั้งๆที่เราเป็นตัวของตัวเองอยู่แล้วไมาเคยทำตัวเด่นกว่าใครเราไม่เคยทำให้ใครเดือดร้อนละไม่เคยว่าใครด้วย แต่เรากลับต้องมาเจอคำพูดแบบนี้ หรือเป็นเราที่ผิดเองเราไม่มีความสุขเลยทุกวันเราต้องทนกับคำพูดแบบนี้เก็บมาคิดเสมอร้องทุกคืนเราเครียดมากไม่รู้จะ ระบายกับใคร เพราะเราถูกคนที่ไว้ใจที่สุดพังทลายความรู้สึกหมดแล้วเราต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองให้เป็นแบบที่คนอื่นชอบใช่ไหม ..
ทุกคนว่าเราผิดไหมที่เราเป็นตัวเอง