สวัสดีค่ะ อันนี้เป็นเชิงอยากเเลกเปลี่ยนความคิดเห็นนิดหน่อยนะคะหรือเชิงระบายก็ว่าได้ เราแค่รู้สึกเก็บกดนิดนึงถึงมากๆค่ะ อย่างยกตัวอย่างกับสิ่งที่เราเจอวันนี้ เราอายุ19 เรียนมหาวิทยาลัยแล้วค่ะ เป็นช่วงที่เครียดและก็ป่วยอยู่แบบว่าอ้วกจนมือสั่นเลยค่ะ ไม่มีแรง บังเอิญว่าเรานั่งพักจากอ้วกเสร็จแม่เราเขาเรียกเราค่ะ เราตอบขานไปว่าขา เขาก็เรียกอีกเหมือนไม่ได้ยินเราก็ตอบคะไป พอครั้งที่3จึงตะเบ็งเสียงแล้วพูดคำว่าอะไรออกไปค่ะ เสร็จแล้วเขาก็ด่าเราเลย สันดานเสีย ตอบให้มันดีๆ ยิ่งเรียนมหาลัยยิ่งโง่ วินาทีนั้นเราหมดแพชชั่นการใช้ชีวิตไปเลยค่ะ รู้สึกใจมันเจ็บๆ ความอยากอะไรหลายๆอย่างเต็มเลยค่ะ จริงๆมีเรื่องแบบนี้หลายๆครั้ง บ่อยครั้ง ที่มันรุนแรงกว่านี้ก็มีจนคิดว่าตายๆไปซะก็ดีแต่ขออย่างนึงคืออย่าบอกเราว่าคนอื่นเจอมาหนักกว่านี้แล้วยังทนได้เลยค่ะ เราไม่ใช่คนอื่น ผู้ใหญ่บางคนอาจจะบอกคนแบบนี้โตมาใช้ชีวิตยาก ไม่ยากเลยค่ะ หนูทำทุกอย่างได้ เติบโตโดนคนอื่นด่าได้ปกติ แต่แค่พอเป็นคนที่คิดว่ารัก ในตอนที่ต้องการกำลังใจก็ยังไม่ให้มันเลยท้อค่ะ ตัวคนเดียวนิดหน่อย แต่ทั้งหมดที่เล่าไปไม่ได้ต้องการอะไรเลยค่ะ เหมือนใจมันระเบิดอยากระบายออกมา
ครอบครัว