แม่แฟนสร้างหนี้รายวันไว้ให้แฟนช่วยใช้ ผมมาช่วยแฟนขายของแต่ไม่เคยพอเลย พอขายไม่ดีก็พาลทะเลาะกัน ผมควรไปต่อหรือพอแค่นี้

คือ ผมกับแฟนคบกันมาได้2ปีกว่าแล้วครับ แฟนผมอายุเยอะกว่าผม5ปีเลย ผมยังเด็กมากครับตอนเริ่มคบกัน ช่วงนั้นแฟนยังพอมีตังอยู่บ้าง เพราะแม่ยังไม่มีหนี้รายวันเยอะ แฟนก็ทำงานประจำรายได้ไม่เยอะมากครับ ผมก็ไม่ได้ไปทำงานที่ไหนเพราะพึ่งจบ ม.ปลาย จนผมได้เข้ามหาลัย ผมเริ่มติดแฟนจนการเรียนไม่ค่อยจะดีประกอบกับตัวผมไม่ได้ชอบในคณะที่เรียนอยู่ จึงตัดสินใจออกจากมหาลัยมาครับ และเข้าเรียนใหม่ที่มหาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง แต่ผมก็ยังไม่วายติดFอีกบานเลย555 เพราะว่ามาช่วยแฟนขายของ ไปสอบไม่ทันบ้างขาดเรียนบ้าง แฟนก็พูดว่ารู้สึกไม่ดีที่ทำให้เป็นแบบนี้ ผมก็ไม่เคยว่าไม่เคยโทษเลย จนนานวันเข้าหนี้รายวันหรือนอกระบบนั้นแหละครับ มันเยอะขึ้นมากจากแต่ก่อน เพราะแม่ต้องใช้เอามาผ่อนงวดรถเอย แฟนก็มีรถที่ตเข้าไฟแนนซ์ต้องผ่อน จนตอนนี้รถแฟนปล่อยหลุดไปแล้วเพราะส่งไม่ไหว จริงๆรายได้จากการขายของมันพอจุนเจือครับ แต่มันไม่สารถรวมเงินได้เลย พอมีค่าใช้จ่ายอะไรก็ตามที่จำเป็นจะใช้เงินก้อนก็ไม่พอ ต้องไปกู้เพิ่มซึ่งมันหนักมากสำหรับแม่ค้าตลาดนัดเล็กๆ จากที่เราเคยตื่นสายก็ต้องรีบตื่นนอนดึกขึ้น เพราะต้องอยู่ขายจนของหมด แต่ช่วงนี้ขายไม่ดีเลย ผมมองไปทางไหนก็มีแต่ปัญหาโชคยังดีที่ผมยังพอมีที่บ้านช่วยบ้าง แต่ผมก็ไม่สามารถบอกไปตรงๆได้เพราะที่บ้านค่อนข้างปิดกั้นเรื่องมีแฟนครับ ผมทำอะไรที่ไม่น่าทำในวัยของผมไปเยอะอยู่บ้าง แต่ก็เผื่อช่วยแฟนให้ชีวิตดีขึ้นครับ ผมกับแฟนเราประหยัดกันมากๆไม่เคยซื้ออะไรแพงเลยครับ ไม่เคยอยากได้อะไร มีไปเที่ยวกันบ้างแต่ครั้งล่าสุดที่ไปก็นานหลายเดือนแล้วครับ วันนี้ขายไม่ดีเลยไม่พอส่ง ผมเลยโดนแฟนด่าครับ เค้าบอกผมพึ่งพาไม่ได้ ทำเป้าหมายให้เขาไม่ได้ ผมใช้ชีวิตไม่มีเป้าหมายเลยครับ อยากเดียวที่ผมอยากทำเพราะ อยากช่วยแฟน ผมก็เป็นคนครับมีผิดพลาดไม่สมบูรณ์แบบ แต่แฟนด่าครับเค้าใช้คำพูดหลายๆคำที่ทำให้ผมรู้สึกว่าผมจะต้องไปจากเขา ผมเป็นโลเลมีข้อเสียเต็มไปหมด ผมควรไปหางานทำไปเรียนไปทำในสิ่งที่คนในวัยของผมควรจะทำ แฟนก็พยายามพูดมาตลอดครับ แต่ผมสงสัยอยู่อย่างนึงหนี้พวกนี้ที่เป็นกันอยู่เพราะใครกันแน่แฟนผมไม่สามารถบอกแม่ได้เลยครับ พูดทีไรมีปัญหากันทุกครั้งผมก็พูดอะไรกับแฟนมากไม่ได้เพราะว่าจะโดนด่าครับ ผมมีเหตุผลแต่แฟนก็ไม่รับฟัง ปัญหามันเรื้อรังมาตลอด จนวันที่10นี้ผมจะไปกทม จะกลับไปหางานทำ ผมอยากใช้ชีวิตที่มีแฟนคนนี้ในชีวิตไปตลอด ก็หวังแต่งนะครับแต่สถานการณ์ในตอนนี้มันทำให้พูดคำนั้นไม่ได้เลย พี่ๆมีวิธีไหนที่เพิ่มความกล้าให้ตัวเองได้บ้างครับ5555 ผมจะได้ไม่ปอดแหกไม่เป็นคนห่วยๆแบบนี้ อีกใจผมก็เหนื่อยครับ ผมอยากพาแฟนไปในที่ที่ดีกว่านี้ชีวิตที่แฟนต้องมาเจอทั้ง ข้างบ้านก็เล่นยา ญาติก็ช่วยอะไรไม่ได้เหมือนไม่ใช่ญาติกัน พ่อก็ไม่สนใจใยดี แฟนเป็นคนเก่งมากๆคนนึง จนผมไม่รู้จะเข้าไปเติมเต็มตรงไหนเลยครับ จริงๆปัญหายังมีอีกบานเลยครับหลักๆเลยคือเรื่องเงินนี่แหละครับปัญหาใหญ่เลย ผมควรจะไปยังไงต่อดีครับ ผมตันจริงๆ