ผมอายุ 20 กำลังศึกษาอยู่ปี 2 มาเรียนในกรุงเทพห่างจากบ้าน 180 กิโล แต่กำลังต้องเจอปัญหาหลายอย่างโดยเฉพาะเรื่องค่าใช้จ่าย ก่อนที่จะมาเรียนต่างจังหวัด คุณแม่ยังปกติดี ก็จะเป็นคนดูแลตาและค่าใช้จ่ายต่างๆ แต่เมื่อคุณแม่ป่วยและไม่มีใครที่พร้อมดูแลซึ่งผู้ป่วยติดเตียงดูแลยากมาก ต้องมีความพร้อม
ผมจึงใช้เงินที่ได้จากการลาออกจากงานของแม่และเงินบำนาญในแต่ละเดือนมาจ้างคนดูแลซึ่งมีค่าใช้จ่ายที่สูงมาก ส่วนคุณตาก็ดูแลยาก บางครั้งออกมาข้างนอกในเวลากลางคืน เคาะเสียงดังปลุกตอนเช้า นอกจากนี้ผมยังต้องดำเนินการทุกอย่างด้วยตัวเอง อะไรที่ไม่รู้ต้องรู้ ยื่นภาษี พรบ ประกันรถ ประกันชีวิต หนี้สินที่ค้าง เจ้าหนี้ ติดต่อสถานที่ราชการ ทุกอย่างถาโถมเข้ามา ขณะเดียวกันเราก็ต้องศึกษาในระดับมหาลัยไปด้วย ต้องอ่านหนังสือ วางแผนการเดินทางไปกลับ สุดท้ายผมขอแค่ใช้พื้นที่เล็กๆนี้ในการระบายความรู้สึกในใจ ขอให้ผ่านทุกอย่างไปได้ในเร็ววัน
ระบายความในใจ ต้องดูแลแม่ป่วยติดเตียงและตาป่วยเป็นโรคพาร์กินสัน
ผมจึงใช้เงินที่ได้จากการลาออกจากงานของแม่และเงินบำนาญในแต่ละเดือนมาจ้างคนดูแลซึ่งมีค่าใช้จ่ายที่สูงมาก ส่วนคุณตาก็ดูแลยาก บางครั้งออกมาข้างนอกในเวลากลางคืน เคาะเสียงดังปลุกตอนเช้า นอกจากนี้ผมยังต้องดำเนินการทุกอย่างด้วยตัวเอง อะไรที่ไม่รู้ต้องรู้ ยื่นภาษี พรบ ประกันรถ ประกันชีวิต หนี้สินที่ค้าง เจ้าหนี้ ติดต่อสถานที่ราชการ ทุกอย่างถาโถมเข้ามา ขณะเดียวกันเราก็ต้องศึกษาในระดับมหาลัยไปด้วย ต้องอ่านหนังสือ วางแผนการเดินทางไปกลับ สุดท้ายผมขอแค่ใช้พื้นที่เล็กๆนี้ในการระบายความรู้สึกในใจ ขอให้ผ่านทุกอย่างไปได้ในเร็ววัน