หนูเศร้ามากเลยคะ

สวัสดีคะหนูจะเล่าเรื่องที่เกิดกับตัวหนูคะคือหนูชอบผู้ชายคนหนึ่งแล้วเพื่อนหนูก็ชอบเขาด้วยแต่เวลามีคนมาถามหนูเรื่องว่าหนูชอบผู้ชายคนนั้นไหมหนูก็บอกปัดไปตลอดแล้วที่นี้เพื่อนหนูเขาก็ชอบรุกใส่ผู้ชายคนนั้นแต่ผู้ชายเขามองเป็นแค่เพื่อนแล้วเพื่อนหนูก็ยอมเป็นแบบนั้นมาโดนตลอดหนูก็ถอดให้เพื่อนตลอดคะเพราะช่วงนั้นเพื่อนเป็นซึมเศร้าหนูกลัวว่าเพื่อนจะเสียใจเลยยอมมาโดนตลอดไม่เคยพูดเพื่อนหนูก็รู้นะคะว่าหนูก็ชอบผู้ชายคนนั้นหนูชอบก่อนเขาอีกแต่หนูยอมเพื่อนตลอดแล้วเพื่อนหนูก็บอกว่าจะไม่ชอบเขาแล้วจะมูฟแล้วเพื่อนก็มีคนคุยหนูเริ่มมีหวังขึ้นแต่เพื่อนก็เลิกคุยไปช่วงแรกๆก็ดีหนูยังเล่นกับผู้ชายคนนั้นได้แต่วันนี้เพื่อนเขาเห็นหนูเล่นกับผู้ชายคนนั้นแล้วเหมือนว่าจะจับมือกันเพื่อนหนูก็โวยวายเลยเขาตะโกนด่าหนูคะหนูนอยมากเลยไปร้องไห้ในห้องน้ำเพื่อนหนูอีกคนก็ไม่ช่วยเลยหนูนอยมากคะเวลาใครมีปัญหาหนูปรอดตลอดแต่วันนี้คือไม่มีใครช่วยหนูเลยเขารู้ว่าหนูร้องยังไม่มาดูหนูเลยเพื่อนที่ชอบผู้ชายคนนั้นพอหนูกลับมาเขาถามว่าหนูร้องหรอหนูบอกปัดไปเขาก็บอกว่าคิดว่าร้องเพราะโดนด่าสะอีกไม่มีใครเห็นหัวหนูเลยเวลาอยู่ในห้องหนูก็นั้งคนเดียวพอไปนั้งกับเพื่อนเพื่อนอีกคนก็ชอบนอยแต่ตอนที่หนูนั้งคนเดียวหนูไม่เคยนอยเลยหนูก็เลยไม่ชอบไปรรเลยคะเบื่อหนูไม่ได้ขี้เกี้ยจนะคะแต่หนูเหนื้อยไม่มีที่เข้าใจเลยคะหนู้เข้าใจคนอื่นตลอดนะคะแต่ไม่มีใครเข้าใจหนูเลยหนูอยู่แค่ม.3เองหนูเหนื้อยไม่เคยอยากไปรรเลยอยากเรียนอยู่บ้านการเรียนแบบธรรมดามันไม่ทำให้หนูมีเพื่อนที่เขาใจเลยสู้หนูไม่รู้จักใครจะดีกว่าคะหนูก็ไม่เคยทำนิสัยแย่นะคะเป็นคนสนุกสนาดชอบเข้าหาเพื่อนแต่บางที่ก็อยากให้เพื่อนเขาหาบางหนูรู้สึกไม่สนุกเลยคะอยากย้ายไปอยู่ไกลๆบอกใครก็ไม่ได้พอบอกก็ไม่มีใครเข้าใจหนูเคยบอกคนรอยข้างแล้วคะพ่อแม่หนูก็เห็นเห็นว่าหนูหยุดบ่อยมีเรื่องอะไรหรือเปล่าพวกเค้าเป็นห่วยหนูเขาถามแกงหรออยากย้ายไหมแต่หนูก็ไม่อยากทำให้เขารำบากเรื่องการเงินเรื่องหนี้สินหนูรู้หมดคะวันไหนไม่มีเงินหนูก็ไม่ไปรรแล้วหนูจะอ้างว่าหนูยังทำงานค้างยังไม่เนสร็จจะได้ไม่ทำให้เขาไม่สบายใจหนูทนคะจะจบม.3แล้วเดียวก็ได้ไปแล้วหนูจะเรียนให้จบแล้วทำงานจะได้ไปจากที่นี้ไวๆหนูเคยคิดจะฆ่าตัวตายนะคะแต่กลัวว่าพ่อแม่จะอยู่อย่างไงสู้หนูเรียนให้จบแล้วทำงานใช้หนี้แล้วไปเริ่มตนชีวิตใหม่ดีกว่า