คือเรื่องมีอยู่ว่าแม่เราไม่ค่อยให้เราออกไปไหนมาไหนตอนกลางคืนและกลางวันคือด้วยความที่เราอายุ 19 แล้วกำลังจะ 20 ด้วยความเป็นวัยรุ่นผมก็อยากออกไปเที่ยวบ้างไปกินอะไรตามข้างทางบ้างออกไปแม่ก็จะโทรตามจู้จี้จุกสิต่อให้กลับมาบอกให้กลับมาพ่อผมกลับมาถึงบ้านปุ๊บแม่ก็เลยด่ายับเลยครับก็ประมาณว่าออกไปทำไมตอนกลางคืนดึกๆไปเป็นแก๊งไปกับเพื่อนขี่รถสร้างความวุ่นวายให้ชุมชนอะไรประมาณนี้ครับทั้งๆที่ผมออกไปแค่คนเดียวคือผมไม่รู้ว่าอะไรหรอกนะครับที่แม่ทำให้ผมคิดแบบนั้นแต่ผมมีความคิดของตัวเองว่าอันไหนควรทำอันไหนไม่ควรทำอันไหนดีหรือว่าอันไหนไม่ดีผมรู้ครับผมรู้อยู่แก่ใจแต่ทำไมแม่ต้องบอกว่าเราไปทำในทางที่ไม่ดีด้วยทั้งๆที่เรายังไม่ได้ทำอะไรเลย
ขอความคิดเห็นจากพี่ๆที่เคยผ่านประสบการณ์นี้มาหน่อยครับว่าผมต้องทำยังไงหรือว่าให้ผมรอต่อไปรอจน 25 รอจน 30 รอจน 35 หรือว่าเราไปเรื่อยๆจนกว่าแม่จะสิ้นชีวิต
พ่อแม่ไม่ปล่อยทำไงดีครับ
ขอความคิดเห็นจากพี่ๆที่เคยผ่านประสบการณ์นี้มาหน่อยครับว่าผมต้องทำยังไงหรือว่าให้ผมรอต่อไปรอจน 25 รอจน 30 รอจน 35 หรือว่าเราไปเรื่อยๆจนกว่าแม่จะสิ้นชีวิต