ขอความรู้ คำสอนพระธรรมเกี่ยวกับการเกิดภพชาติและการสิ้นภพชาติ หน่อยค่ะ

คือปัจจุบันเข้าใจ รู้ หลายๆ อย่าง ได้พอสมควรแล้ว(เข้าใจเรื่องไม่มีตัวตนทั้งกาย จิต แล้วค่ะ) แต่อยากทราบข้อมูลเพิ่มเติมค่ะ  เคยฟังผ่านๆ เกี่ยวกับว่าเมื่อละตัวตน ละขันธ์ 5ได้(อะไรทำนองนี้) จะไม่เกิดอีก(นิพพาน)  คือเกี่ยวกับเรื่องนี้อยากได้ความรู้เพิ่มค่ะ  การเกิดภพชาติใหม่เกิดจากอะไรนะคะ(อาจจะเคยฟังผ่านๆแต่ไม่เข้าใจมาก)  แล้วทำไมพอจิตระลึกรู้ได้ว่าตัวตนไม่มีจึงหยุดเกิด (เราใช้ภาษาคนธรรมดาทั่วไปไม่ใช่ศัพท์ธรรมะนะคะ ไม่ทราบมาก)
 
                 ที่ว่าละตัวตนได้แล้วจึงไม่เกิดอีก คือคำสอนอธิบายว่ายังไงเหรอคะ  คือมันเป็นประมาณกฎธรรมชาติเหรอคะ แบบถ้าจิตยังเป็นตัวตนก็จะไปเกิดใหม่อีก "แต่ถ้าจิตตื่นรู้แล้วว่าตัวเองก็ไม่ใช่ตัวตนปุ๊บ ธรรมชาติของโลกจะหยุดการส่งต่อหยุดการเกิดจิตใหม่" เหรอคะ    หรือ.. ที่จริงจิตดวงใหม่ก็เกิดใหม่ต่อไปปกติ  แต่จิตก่อนหน้าที่รู้แล้ว มันไม่จับตัวตนแล้วก็ไม่มี นาย A อะไรแบบนี้ หยุดไปไม่ส่งต่อ  จิตใหม่ก็เป็นระบบคนใหม่ไปเลยไม่นับว่าเป็นนาย A (ที่ตื่นรู้แล้วละไม่ยึดตัวตนแล้ว)เหมือน นาย A หยุด (คือไม่เกี่ยวไม่ผูกพันกับขันธ์5ที่เคยเป็นนาย A อะไรแบบนี้ ก็เลยไม่มีนาย A ใหม่ เลยเท่ากันไม่เกิดอีก) เหรอคะ

ท่านที่เคยศึกษาพระธรรมคำสอน พระไตรปิฎก ช่วยแบ่งปัน อธิบายให้หน่อยค่ะ คำสอนท่านสอนไว้อย่างไรเหรอคะ
ขอบคุณค่ะ

ปล.ถ้าช่วยอธิบายด้วยภาษาง่ายๆ ได้ด้วยยิ่งดีนะคะ เกรงจะไม่รู้ลึกซึ้งในศัพท์ธรรมะมากอ่ะค่ะ  ขอบคุณนะคะ ^^