เรากำลังต่อสู้กับความโดดเดี่ยว อยากได้พลังบวกจากคนแปลกน่าค่ะ

ความเป็นคนที่พยายามเข้มแข็งมาตลอด จนวันนึงเรารู้สึกว่านั่งๆอยู่น้ำตาเราไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว ไม่อยากสุงสิงกับใคร อยากนอนมองเพดานเงียบๆคนเดียว ตอนนี้ความรู้สึกในใจมันทรมานจนบอกไม่ถูก คิดถึงพ่อแม่ แต่ไม่อยากให้ท่านทุกข์ใจเลยไม่บอกกล่าวอะไรบอกแค่ตอนนี้เราสบายดี