ผมมีเรื่องจะมาเล่าให้ฟังครับ คือเรา ออกรถกะบะมาใหม่แต่มันก็ใหม่เราเก่าเขา เพราะมันก็คือรถมือ2ราคาก็ เกือบครึ่งล้านพอซื้อมาเราก็ขับไปทำงานวันแรก แล้วก็มีพี่ที่ทำงานคนหนึ่งมาบอกว่าเคลียดเรื่องรายรับรายจ่ายเยอะผมก็ถามว่าทำไม บอกว่าต้องส่งค่ารถ ค่าอะไรหลายๆอย่างเพราะออกมายืนด้วยลำแข้งของต้นเอง แล้วผมก็สวนกลับไปว่าแล้วการที่พ่อแม่ซับพอตเรา เราต้องออกไปยืนด้วยต้นเองหลอ แล้วพี่คนนั้นก็พูดมาว่า สร้างด้วยต้นเองทำด้วยต้นเองภูมิใจกว่าเยอะ ทั้งๆที่ผมก็เด็กที่ฝึกงานเสร็จแล้วพึ่งมาทำงาน อาจจะเป็นเพราะมองผมว่าพึ่งมาทำงานได้2เดือนออกกะบะใหม่ ทั้งๆที่ตังส่วนหนึ่งก็มาจากพ่อแม่ มันก็ไม่มีพ่อแม่คนไหนอยากให้ลูกลำบากหลอกครับ กว่าจะมามีทุกวันนี้ครอบครัวผมผ่านอะไรมาเยอะ ตอนเด็กๆแม่ผมทำงานกวาดถนน ผมก็ไม่ได้ไปเที่ยวไหนก็ไปทำงานกับแม่นอนอยู่ใต้ต้นไม้ โทรศัพท์ยุคนั้นอย่าพูดถึงมันไม่มีใช้หลอกครับหรูส่วนก็แค่ปุ่มกด แล้วผมก็มานั่งคิดว่าการที่พ่อแม่ซับพอตเรามันแย่ขนาดนั้นหลอครับ แล้วก็สร้างด้วยต้นเองภูมิใจกว่าเยอะมันก็จริงนะครับ แต่ผมอายุแค่20ต้นๆ พี่เขาอายุเกือบจะ30แล้ว เป็นคนคิดที่ยังเด็กอยู่เลย ตลอดที่ผมทำงานมาได้2เดือนเงินเดือนมี่ได้ผมให้แม่ผมหมด แล้วแต่แม่จะให้ผมเท่าไร เพราะสุดท้ายพ่อแม่ก็ต้องซับพอตลูกอยู่ดี ก็ต้องลองมองย้อนกลับไปว่าทำไมพ่อแม่ถึงไม่ซับพอตเรา ตั้งแต่แรกๆผมก็บอกไปผมเป็นเด็กไม่ได้ดื้อไม่ติดเพื่อนเวลาพ่อแม่ทำงานผมก็ไปช่วยตลอด แต่กับคุณบางที่คุณหัดยินดีกับเขาบ่างไม่ใช้ไปอิจฉาที่เขามีพ่อแม่ซับพอต เราจะมาบอกว่าไม่อยากรบกวนพ่อแม่ ตัวเองต้องกลับมามองตัวเองมากกว่าโตจนปานนี้แล้วยังมานั่งอิจฉาคนอื่น 
#บางที่เราควรยืดดีกับคนอื่นไม่ใช้มาอิจฉาคนอื่นที่พ่อแม่ซับพอต แล้วมาพูดว่าลองยืนด้วยลำแข้งของต้นเองสร้างด้วยต้นเองภูมิใจกว่าเยอะก็กำลังสร้างนี้ไงครับ