สวัสดีครับ ผมอยากจะเล่าชีวิตช่วงนี้ของตัวผมเอง พอดีผมไม่มีคนให้พูดคุยด้วยเลย ขอใช้พื้นที่ตรงนี้ละกันครับ
ปีนี้ผมอายุ 20 ปี เป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัย ที่มีปัญหาชีวิตเข้ามาตลอด แรกๆผมก็มีเพื่อนเหมือนคนอื่น พอนานๆเข้าผมก็ตีตัวออกห่างเพราะผมคิดว่าคงไม่มีใครอยากรับรู้หรือสนใจชีวิตผมขนาดนั้น เป็นมุมมองที่แย่ครับ
ผมกำลังขึ้นปี 2 เรียนอยู่วิศวะครับ แต่ไม่ใช่วิศวะสาขาความต้องการหลัก วิศวะไฟฟ้าสื่อสาร ส่วนตัวผมมองไม่เห็นตัวเองในอนาคต เลยแม้แต่ตัวเองในตอนนี้ก็มองไม่เห็น ผมกู้เรียนครับ คาดว่าถ้าจบตามเกณฑ์ คงมีหนี้ 330000 บาทอาจจะเกิน ส่วนตัวมีหนี้ครอบครัว 1.2 ล้านบาท หนี้ครอบครัวพ่อแม่อาจจะจัดการเอง เท่าที่ทราบ ผมมองว่าตัวเองล้มเหลวในชีวิต เรียนก็ไม่ได้เก่ง ยังค้นหาตัวเองไม่เจอไม่รู้ว่าจะเอายังไงต่อกับชีวิต ชีวิตผมรู้จักมีแต่การเรียน ไม่เคยคิดจะใช้ชีวิตหรือออกไปเที่ยว จนเรียนในระดับมหาวิทยาลัย ผมเรียนได้ไม่ดีเพราะไม่ตั้งใจเอง เกรดออกมา ติด F ตัวนึงแก้ผ่านแล้ว มันฝังใจลึกมาก เพราะว่าผมไม่เคยติด 0 หรือเรียนแย่มาก่อนในชีวิตพอจะหาอะไรมาบรรเทาความเครียด ก็ไม่มีเพราะไม่เคยใช้ชีวิต ไม่เคยออกไปเที่ยวจริงจัง อยู่ในกรอบของจริง
ก็เลยเริ่มเล่นเกม เกมกลายเป็นเพื่อนและสถานที่เดียวที่พาหนีจากความจริงแห่งเดียวที่ผมมี หนีจากโลกที่ผมกดดันตัวเองผิดหวัง เป็นยาและสถานที่รักษาสภาพจิตใจผม ตอนนี้เริ่มรู้สึกว่าเกมเริ่มช่วยผมไม่ได้แล้ว ผมเริ่มนอนไม่ค่อยหลับ มา 2-3 วันแล้ว นอนไม่พอ ผมเลยไปพบจิตแพทย์ แต่ได้คุยกับนักจิตวิทยาแทน เค้าบอกให้ผมหาอะไรทำ ลองปล่อยวาง ออกไปใช้ชีวิต ลองไปเที่ยว ปัญหาคือผมไม่รู้ต้องทำยังไง
รู้สึกมืดแปดด้าน ผมไม่รู้ว่าควรจะเริ่มปรับปรุง แก้ไขตรงไหนก่อนดี ผมมองไม่ออกแล้วจริงๆ ผมคิดมากหลายเรื่องจน จนหัวแทบจะระเบิด ผมรู้สึกเหนื่อยเหลือเกินครับ ใครอยากจะแนะนำหรืออยากแชร์ประสบการณ์ชีวิต แชร์ได้เต็มที่เลยนะครับ เผื่อบางทีผมจะได้มุมมองหรือวิธีการใช้ชีวิตใหม่บ้างๆ ขอบคุณที่อ่านจนจบ
ชีวิตช่วงนี้ของหนุ่มอายุ 20 ปี
ปีนี้ผมอายุ 20 ปี เป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัย ที่มีปัญหาชีวิตเข้ามาตลอด แรกๆผมก็มีเพื่อนเหมือนคนอื่น พอนานๆเข้าผมก็ตีตัวออกห่างเพราะผมคิดว่าคงไม่มีใครอยากรับรู้หรือสนใจชีวิตผมขนาดนั้น เป็นมุมมองที่แย่ครับ
ผมกำลังขึ้นปี 2 เรียนอยู่วิศวะครับ แต่ไม่ใช่วิศวะสาขาความต้องการหลัก วิศวะไฟฟ้าสื่อสาร ส่วนตัวผมมองไม่เห็นตัวเองในอนาคต เลยแม้แต่ตัวเองในตอนนี้ก็มองไม่เห็น ผมกู้เรียนครับ คาดว่าถ้าจบตามเกณฑ์ คงมีหนี้ 330000 บาทอาจจะเกิน ส่วนตัวมีหนี้ครอบครัว 1.2 ล้านบาท หนี้ครอบครัวพ่อแม่อาจจะจัดการเอง เท่าที่ทราบ ผมมองว่าตัวเองล้มเหลวในชีวิต เรียนก็ไม่ได้เก่ง ยังค้นหาตัวเองไม่เจอไม่รู้ว่าจะเอายังไงต่อกับชีวิต ชีวิตผมรู้จักมีแต่การเรียน ไม่เคยคิดจะใช้ชีวิตหรือออกไปเที่ยว จนเรียนในระดับมหาวิทยาลัย ผมเรียนได้ไม่ดีเพราะไม่ตั้งใจเอง เกรดออกมา ติด F ตัวนึงแก้ผ่านแล้ว มันฝังใจลึกมาก เพราะว่าผมไม่เคยติด 0 หรือเรียนแย่มาก่อนในชีวิตพอจะหาอะไรมาบรรเทาความเครียด ก็ไม่มีเพราะไม่เคยใช้ชีวิต ไม่เคยออกไปเที่ยวจริงจัง อยู่ในกรอบของจริง
ก็เลยเริ่มเล่นเกม เกมกลายเป็นเพื่อนและสถานที่เดียวที่พาหนีจากความจริงแห่งเดียวที่ผมมี หนีจากโลกที่ผมกดดันตัวเองผิดหวัง เป็นยาและสถานที่รักษาสภาพจิตใจผม ตอนนี้เริ่มรู้สึกว่าเกมเริ่มช่วยผมไม่ได้แล้ว ผมเริ่มนอนไม่ค่อยหลับ มา 2-3 วันแล้ว นอนไม่พอ ผมเลยไปพบจิตแพทย์ แต่ได้คุยกับนักจิตวิทยาแทน เค้าบอกให้ผมหาอะไรทำ ลองปล่อยวาง ออกไปใช้ชีวิต ลองไปเที่ยว ปัญหาคือผมไม่รู้ต้องทำยังไง
รู้สึกมืดแปดด้าน ผมไม่รู้ว่าควรจะเริ่มปรับปรุง แก้ไขตรงไหนก่อนดี ผมมองไม่ออกแล้วจริงๆ ผมคิดมากหลายเรื่องจน จนหัวแทบจะระเบิด ผมรู้สึกเหนื่อยเหลือเกินครับ ใครอยากจะแนะนำหรืออยากแชร์ประสบการณ์ชีวิต แชร์ได้เต็มที่เลยนะครับ เผื่อบางทีผมจะได้มุมมองหรือวิธีการใช้ชีวิตใหม่บ้างๆ ขอบคุณที่อ่านจนจบ