พูดอะไรไปเขาไม่รับฟังเลย

รู้สึกแย่ทุกครั้ง คือมันเป็นปัญหาที่แก้อยาก คือพยายามทำทุกอย่างคุยดีๆเขาไม่รับฟังอะไรเลย คือเราไม่อยากให้เกิดการทะเลาะกันในครอบครัว ตอนนี้เรารับปัญหาคนเดียวเราเป็นคนกลางที่หนักใจมาก ทางหนึ่งพ่อแม่ทางหนึ่งแฟนเราซึ่งมันลูกด้วยกัน เขาเป็นคนเอาแต่ตัวเขาเป็นใหญ่ ใครเตือนไม่ฟัง ยิ่งเตือนยิ่งทำ เขาทำตัวเหมือนไม่มีลูก อยากทำอะไรทำ เราพูดเราบอกเขาตลอด เขากลับมาว่าเราบ่นเขาว่าเขา พอเราไม่สนใจเขากลับว่าเราไม่เหมือนเดิม ตอนเราสนใจเราเป็นห่วงเขา กลับว่าเราหน้าลำคาน ทำเกินไป คนแบบนี้เขาจะคิดได้เองตอนไหน เห็นเราและลูกสำคัญตอนไหน ทุกวันนี้เขาเห็นเพื่อน และพี่ๆน้องๆเพื่อนที่ทำงานดีกว่าเรา เขาปรึกษาได้ แต่ตอนป่วยไม่สบายเราไหมที่อดนอนดูแลเขา คนอื่นมีใครทำไม พอเราไม่ทำว่าเราประชดเราว่าจะไปหาคนใหม่ที่มันทำได้ ตอนเราไม่สบายไม่เคยดูแลเราเลยเราดูแลตัวเองไม่หาหมอเอง เงินเราหาใช่เอง ลูกเราจ่ายเงินค่าเรียนเอง ของใช่ในบ้านเราจ่ายเองทุกอย่างไม่เคยขอเขาเลย ถ้าเขาไม่พอเราบอกเขาขอให้ช่วยถึงได้ ไม่ขอไม่ได้ ไม่รู้ว่าทุกวันนี้ยังมีแบบนี้กันอีกไหม