เกริ่นก่อนนะคะ พอดีว่าเราทำงานอยู่ที่บริษัทหนึ่งแผนกนี้มีกันแค่3คนช่วงแรกๆเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งไม่คุยด้วยเลย ตอนแรกเราคิดว่าเขาไม่ค่อยพูด แต่กับเพื่อนร่วมงานอีกคนเขาพูดด้วย มีครั้งหนึ่ง เพื่อนคนหนึ่งถามเขาว่าชอบเขาไหม เขาก็บอกว่าเฉยๆ พอเราถามเขาบอกว่า เฉยๆนะ พี่ไม่ชอบคนชนเผ่า แล้วเราก็อึ้งไปเลย แต่เขาก็พูดอีกว่าเขาไม่ชอบคนเสียงดัง เราก็บอกไปว่าใช่เลย เขาไม่ชอบเรา เราก็ถามเขาไปตรงๆเลยว่าไม่ชอบเราใช่ไหม เขาก็ยังพูดคำเดิมว่าเฉยๆนะ ตอนนั้นเรารู้ตัวละว่าเขาไม่ชอบเรา  จริงๆแล้วเราก็เป็นคนเสียงดังค่ะ หัวเราะเสียงดัง พูดเสียงดัง ชอบร้องเพลง  กวนตีน พูดเอาชนะ นิสัยเราจะค่อนข้างที่จะไม่ดีค่ะ ปากไว พูดไม่คิด ส่วนเขาจะตรงกันข้ามกับเรา เขาเป็นคนโลกส่วนตัวสูง ไม่พูดกับเพื่อนร่วมงาน  ไม่มีเพื่อน  มีแฟน แต่เวลาเราชวนคุยเรื่องแฟนเขาหรือผู้ชายคนอื่นเขาก็คุยปกตินะคะ คุยเพลินมากๆ แล้วเรื่องครอบครัวเขาจะบอกว่าพ่อแม่ไม่รักเป็นลูกคนกลางพ่อแม่ไม่สนใจ แต่เวลาคุยเรื่องงานคือเขาไม่ค่อยพูดเลย ถามก็ไม่ตอบ แต่เขาถามเก่งนะคะว่าอันนี้หมดแล้วหรออันนั้นล่ะ หมดแล้วหรอ อันนี้อยู่ไหน อย่างเนี้ย บางทีเราก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง ทั้งๆที่เขาควรหาก่อนถามแต่เขาไม่หาเขาเลือกที่จะถามก่อน   เรื่องหาของเราไม่ค่อยถามค่ะถามบ้างแต่ส่วนใหญ่เราจะหาก่อนถามเสมอถ้าหาไม่เจอก็ค่อยถาม น้อยมากที่จะถามเขาเรื่องหาของ ก็อยู่ทำงานมาด้วยกันเรื่อยๆ จนวันหนึ่งเราพูดกับเขาว่าวันนี้หน้าที่เรา...ไม่ใช่หรอ เขาก็ไม่พูดไม่สนใจ แล้วเราปากไว ด่าหมด รู้สึกผิดค่ะ ผิดมากที่แบบทำไมไม่คิดก่อน ตอนนั้นเราพูดไปว่าทำไมถามอะไรไม่ตอบ เพื่อนร่วมงานถามอะไรไม่เคยตอบ ทีกับ ผู้ชาย ยังพูดให้ได้ยินเลย แล้วเราก็พูดเบาๆหน้าประตูว่าน่ารังเกียจ คือจริงๆเราไม่ควรพูดเลยคำว่าน่ารังเกียจอ่ะ ตอนนั้นคือเราโมโห เหมือนเขาอยากจะพูดก็พูด ยังพูดเลย ตอนนี้รู้สึกผิดกับเขามากเลยค่ะ แบบทำงานด้วยกัน อึดอัดแบบนี้ ไม่สบายใจเลย และสุดท้ายอยากปรึกษาว่าเราควรจัดการกับตัวเองยังไงคะที่จจะไม่ทำให้คนอื่นนี้ต้องมาเสียความรู้สึกกับคำพูดเรา
ขอโทษที่พิมยาวค่ะ แค่อยากระบาย