คนเก่าของคนคุยเราคือเพื่อนเรานั้นเอง

เริ่มแรกคือเขาเป็นคนเข้าหาเราก่อนค่ะ ช่วงแรกเขาก็คุยกับเพื่อนเราตลอดปรึกษากันเป็นห่วงกันแต่เขาสองคนเลิกคุยกันเเล้วเพราะเพื่อนเรามีคนใหม่เเต่ยังติดต่อกับเขาอยู่ มาวันหนึ่งเพื่อนเราก็ติดต่อเราให้เขาเพราะว่าเขาชอบเรา เราเลยได้คุยกันมาเรื่อยๆ อีกใจคือเราไม่อยากคุยเพราะเหมือนมันคุยต่อเพื่อน เเต่เพื่อนอีกคนบอกว่าเขานิสัยดีเราเลยลองคุยดู พอผ่านมาได้เดือนสองเดือนเหมือนว่าเขากับเพื่อนเรายังติดต่อกันอยู่ คุยกัยทุกเรื่อง ใจเราก็ไม่โอเคแต่ไม่รู้จะพูดออกไปยังไง เขาเคยบอกว่าไม่ต้องคิดมากเรื่องเขากับเพื่อนเรา ให้เราคิดว่าเขากับเพื่อนเราเป็นเพื่อนกันก็พอ เราก็พยายามไม่คิดนะคะ พอมาเรื่อยๆมันก็มีเรื่องให้คิดมากเเต่ก็พยายามไม่พูดออกไป พอมาคืนหนึ่งเรากับเขาได้ทะเลาะกันนิดหน่อยเเล้วมันก็เป็นคืนที่เขาไปรับเพื่อนเรามานั่งเล่นห้องเขากันค่ะ เขาไปรับเพื่อนเราเพราะว่ามีเรื่องนิดหน่อย เขาเลือกที่จะไม่บอกอะไรเราสักอย่าง จนเย็นอีกวันเราถึงรู้ว่าเขาไปรับกันเพราะเพื่อนอีกคนมาบอกเรา เราถามเขาไปเเล้วว่าทำไมถึงเลือกจะไม่บอกเรา เขาใช่คำว่า ไม่ได้จับโทรศัพท์ฝนตกด้วยเเล้วก็มีเเต่คำขอโทษโดยที่ไม่อธิบายอะไรให้เราฟังเลย ที่ผ่านมาเขาก็คุยกันตลอด ปากบอกว่าไม่ได้คิดอะไรกันเเล้วเเต่เอาจริงๆเขาก็คือคนเก่ากันเเล้วยังติดต่อกัน เราไม่รู้จะทำยังไงต่อไปเเล้วค่ะ 
#เป็นเรื่องเเรกพูดไม่เข้าใจตรงไหนบอกเราได้นะคะ