กลัวสังคม

ผมอยากจะถามเพื่อนๆครับ พอดี ผมหนีทหารมาปีกว่า และ ตอนนี้คิดที่จะกลับไปครับ แต่มันใกลถึงวันปลดแล้ว อยากทราบว่า ผมต้องกลับไปตรงไหนแล้วจะได้ปลดพร้อมเพื่อนมั้ยครับ โดยส่วนตัว มีประวัติจิตเวชครับ ซึมเศร้า

เราเป็นคนที่โดนล้อมาตั้งแต่เด็กๆว่าไม่สวย ช่วงมอต้นก็โดนกลุ่มเพื่อนผู้ชายในห้องล้อว่าหน้าเหมือนอึ่งอ่างเหมือนพม่า รวมถึงคนในครอบครัวเราแม่ก็บอกว่าเราหน้าบานเหมือนกระด้ง ทำไมไม่สวยแบบแม่บ้าง เราเป็นลูก

คือเวลาอยู่ในบ้านจะเป็นตัวเองตัวเองแต่เวลาอยู่สถานที่ที่ต่างจากบ้านตัวเองนิสัยจะเปลี่ยนนะคะ น่าจะมาจากความที่ประหม่าไม่กล้าแสดงออกคิดมากและไม่มั่นใจในตัวเองด้วย รู้สึกอึดอัดมากเลย อยากจะได้เคล็ดลับจาก

เคยเห็นคนที่เวลาเจอคนประหม่าจะยิ่งแกล้งเลย  อันนั้นไม่นับ แต่เคยเจอคนที่เจอคนประหม่า  เขาช่วยนะ  แต่ช่วยแบบคุยแซวๆ หยอกนิดๆ แต่เคยเห็นบางคน  เขาจะใช้วิธีตั้งใจฟัง  ช่วยเหลือ

ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ ถ้าต้องร้องเพลงต่อหน้าคน ประมาน 100 คนอัพ แล้วสถานที่ก็ค่อนข้างจะทางการด้วยค่ะ อยากทราบว่านักร้องหรือคนทั่วไปที่่เค้าร้องต่อหน้าคนเยอะได้แบบปรกตินี่เค้าอาจจะค่อนข้างกล้าแสดงออกหร

คุยกับคนคนนึง เป็นเพื่อนกันมานานตั้งแต่มอปลาย ห้องเดียวกันแต่พึ่งจะมาคุยจริงจังได้ 3-4 เดือนนี้ ก่อนหน้านั้นเคยคุยกับและหายไปจากกัน 2-3 รอบ (เราเดินออกมาเองเพราะเขามีคนอื่น เลยไม่อยากเป็นตัวเลือก) ต

มหาลัยไม่ใช่คำตอบของอิสรภาพ . ใช่อยู่ แต่สำหรับผมการออกไปใช้ชีวิตข้างนอกไม่ว่าจะที่ใดก็ตามโดยออกจากบ้านมาดีที่สุดคงเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ผมได้สัมผัสถึงอิสรภาพ . ตั้งแต่เด็ก ชีวิตของผมต้องอาศัยอยู่ด้วย

ทำไมบางคน “เหนื่อยใจ” ทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรหนักเลย (มุมมองทางจิตวิทยาที่หลายคนมองข้าม) หลายครั้งเรารู้สึกเหนื่อย หมดแรง หรือไม่อยากทำอะไร ทั้งที่ในแต่ละวันไม่ได้ทำงานหนัก ไม่ได้เจอปัญหาใหญ่

คือไม่ได้อยู่ในสภาพที่จะเหยียดคนอื่นได้ ทั้งรูปร่างหน้าตา อาชีพ สังคม เงินในบัญชี แต่ก็ยังกล้าทำพฤติกรรมเหยียดคนอื่น เป็นอาการหลอกตัวเอง เพื่อสร้างความมั่นใจให้ชีวิตแลดูมีค่าเหรอ หรือชีวิตเค้า