อิจฉาคนๆหนึ่งนิดนึง เขาเพอร์เฟคแทบทุกอย่าง

เขาเป็นคนที่หน้าตาดี ผิวพรรณก็ดี หุ่นดี  เรียนดี กีฬาเก่ง เป็นคนที่Perfectมากๆ  คนอะไรโคตรเพอร์เฟค  วาสนาเขาอะเนอะ  เราไม่ได้อิจฉาริษยาเค้าขนาดนั้น แต่แค่อิจฉานิดหน่อยๆจริงๆ ที่เค้าเพอร์เฟคแทบทุกอย่าง เหมือนแต้มบุญเยอะ

กลับมาที่ตัวเรา  เราหน้าตาไม่ได้แย่ แต่ก็ไม่ได้ดีขนาดนั้น คนรอบตัวเราบอกพอไปวัดไปวาได้ก็ถือว่าดีแล้ว แต่เรารู้สึกว่า เราควรจะดีกว่านี้นะ  โอเค เรื่องเรียนเรื่องกีฬาอาจฝึกกันได้ แต่เรื่องหน้าตา ตอนเด็กก็อาจสู้ได้ แต่ตอนนี้โตขึ้นมา  ดูเหมือนเราต้องพัฒนาอีกเยอะเลย