คุยเหมือนมีใจแต่สุดท้ายบอกคิดแค่เพื่อน

สวัดดีค่ะหนูอายุ18จะ19ปีค่ะช่วงจบมอหกหนูได้ดรอปเพื่อไปค้นหาสิ่งที่ชอบก่อนเข้ามหาลัยเลยหางานพิเศษทำไปด้วยหนูได้ไปทำงานพาร์ทไทม์ที่เซเว่นแถวคอนโดที่หนูพักจนวันนึงพี่ผู้จัดการที่ร้านเดินมาขอไอจีหนู(ปลพี่

ตามหัวข้อเลยครับ คือตอนผมเด็กๆ ผมไม่เคยติวหรือเรียนพิเศษเลย เเต่เห็นเพื่อนๆผมเขาไปติวหรือเรียนพิเศษกัน ผมคิดว่าถ้าเราตั้งใจเรียนในห้องเรียนเเล้ว เราก็ไม่จําเป็นต้องเรียนพิเศษก็ได้ ต่างกับเด็กสมัยนี้ ท

สวัสดีคะ นี่เป็นกระทู้แรกของเรา ถ้าผิดพลาดอะไรตรงไหน ก็ขอโทษด้วยนะคะ เรื่องก็คือว่าเราเป็นเด็กต่างจังหวัดคะ มาเรียนต่อมหาวิทลัยในกทม. เราอยู่ปี3แล้ว ตั้งแต่เราโตมาเราไม่เคยคบผช.เลย จนตอนนี้เราก็ยังคบ

เริ่มเรื่องจากที่เราเจอผชคนหนึ่งค่ะ วันนั้นเราไปทำจิตอาสาที่สนามหลวงและก็ไปกลุ่มเดียวกันกับเค้า เรารด.ปี4ค่ะ ส่วนเค้ารด.ปี3 อยู่มหาลัยเดียวกันค่ะ แต่คนละคณะ เค้าน่ารักมาก และท่าทางจะฮอตไม่เบา มีเหตุกา

ตอนม.4ผมอยากจะลองเล่นกีฬาดูรู้สึกว่าตอนขึ้นม.ปลายไปต้องติวหนักพอสมควร ผมกลัวขาดปฏิสัมพันธ์​ ส่วนเตรียมตัวเข้าสอวน.ฟิสิกส์ค่าย 1 ผมรู้ว่าต้องติวหนัก แต่มันต้องติวหนักขนาดไหนครับสำหรับคนที่พื้นฐานฟิสิกส

ทุกคนคือเรามีคนคุยคุยกันได้ประมาณ2-3เดือนค่ะเราเป็นผู้หญิงกันทั้งคู่เขาโตกว่าเราเราอยู่ม.6เขาอยู่ปี2ค่ะ เราอยู่กทม.เขาอยู่ชลบุรีเรื่องนี้อาจจะยาวหน่อยนะคะถ้าพิมพ์ไม่เข้าใจขอโทษทุกคนนะคะ ครั้งแรกที่คุย

ตามหัวข้อเลยค่ะ แต่ว่าโพสต์นี้อยากมาระบายความในใจมากกว่า จะรับฟังหรือไม่รับฟังก็ได้นะคะ แค่อยากมาระบายความในใจกับใครสักคนค่ะ พอดีว่าเราอยู่ม.6 แล้ว เราสมัครเข้ามหาลัยหนึ่ง ซึ่งเพื่อนของเราก็เป็นคนช่วย

​ขอปรึกษาหน่อยค่ะ คือเราต้องการซื้อไอแพดมาใช้เรียน จดสรุป ติวชาอะไรต่าง ​ๆ แถมเราก็ใกล้จะขึ้นม.6แล้วเลยอยากซื้อมาไว้สำหรับการเตรียมตัวเข้ามหาลัย แและเราก็มีเงินทุนของตัวเองพอสำหรับการซื้อไอแพด แต่กลัว

เราจะมีเรื่องเล่าให้ฟัง เราเจอผู้ชายคนหนึ่ง รุ่นเดียวกัน เจอกันครั้งเเรกตอนสมัครเข้ามหาลัย คือเเบบพอเห็นครั้งเเรกเเล้วรู้สึกบอกไม่ถูก มันรู้สึกถูกชะตาอะไรสักอย่าง เเต่เราไม่ได

พวกค่ายที่มาขายที่โรงเรียนในคาบแนะแนวคุ้มที่จะไปไหมครับ มันเป็นยังไงอยากหาที่ติวมี่ได้พอร์ตแล้วได้ความรู้จริงๆ