ขอวิธีรับมือกับการทิ้งความรักเพื่ออนาคต?

เราตัดสินใจที่จะลดสถานะกับแฟนเป็นแค่เพื่อนกันหลังจากที่เราทั้งสองต้องอยู่ไกลกัน4ปี ใจจริงเราไม่อยากเลิก แต่เขาบอกว่าแบบนี้ดีต่อเราสองคนมากกว่าเพราะฝืนกันไปอาจจะกลายเป็นคนแปลกหน้ากันและเขาไม่อยากเห็นเราเสียใจตอนกำลังเรียนเพราะเขาเป็นห่วงกลัวเราจะเรียนไม่ไหวและเราก็เห็นด้วยกับเขา ตอนนี้เป็นเพื่อนที่เหมือนแฟน เรารู้สึกความสัมพันธ์ตอนนี้ทำให้เรามีสติมากขึ้นว่าถ้าจะยังมีกันและกันเป็นมิตรภาพที่ดีกันต่อไปเราก็ต้องมั่นคงกันมากๆ ตอนแรกเราก็เหมือนจะทำใจได้แต่อยู่พอวันที่ใกล้จะต้องตัดสินใจกลับเศร้าและใจหายแบบบอกไม่ถูก เรารู้ดีว่าอนาคตสำคัญมากแต่ก็เสียใจที่ต้องห่างกันแบบที่ว่าไม่สามารถคาดการณ์วันที่จะพบเจอกันได้ ตอนแรกก็คิดว่าตัดขาดกันจะดีกว่า แต่ชีวิตเรามีเขาเป็นเพื่อนที่คอยปรึกษา สนับสนุน หวังดีแค่คนเดียว และเขาก็ไม่เคยคาดหวังหรือร้องขออะไรจากเราเลย เราเลยรู้สึกว่าเป็นมิตรภาพที่ดีกันแบบนี้ต่อไป อนาคตจะได้กลับมาคบกันมั้ยก็ไม่คาดหวัง จะยังโทรคุย ทักหา ไม่หายกันไปจากชีวิตของกันและกันและต่างคนต่างตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด เผื่อถ้าวันนึงเราได้กลับมาคบกันก็คงจะได้เจอกันในเวอชั่นที่ดีกว่าเดิม :] แต่ เพราะเรายังพบเจอ กินข้าว ไปไหนมาไหนด้วยกัน ต่อให้ในฐานะเพื่อน เราก็ใจหายที่จะห่างกับเขา
คำถาม;ใครมีประสบการณ์ต้องห่างกับคนรักแบบนี้รบกวนแชร์ประสบการณ์และวิธีรับมือกับความคิดถึงและความกลัวหน่อยค่ะ