ท้อกับการหางาน

อยากระบายความไม่เอาไหนของตัวเอง รู้สึกว่าถ้าไม่ทำตัวแบบทุกวันนี้ ชีวิตคงก้าวหน้ามากกว่านี้ แก้นิสัยผัดวันประกันพรุ่งของตัวเองไม่ได้ ทำอะไรก็ไม่มีความตั้งใจมากพอ ไม่มีแรงใจขับเคลื่อนไปในทางที่ดี ตั้งแต

คือเมื่อกี้หนูถ่ายรูปอยู่ค่ะ แร้วหนูรู้สึกเหมือนเห็นคนเดินอยู่ในบ้าน. หนูเห็นทางกระจกอ่ะค่ะ แร้วพอหันไป ก้ไม่เห็นใคร. คือหนูกลัวมากเลยค่ะ. หนูตาฟาดหรือยังไงอ่ะค่ะ หรือเห็นกันตอนกลางวันเลย

สวัสดีคะ เราทำงานอยู่เซเว่นเรารู้สึกเบื่อๆ ไม่สนุกกับงานเลยคะ ที่เราสมัครงานเซเว่นไปเพราะทำงานได้เงินเลี้ยงตัวเองก็พอ คนรอบข้างก้ดีนะคะ แต่เราเป็นคนไม่ค่อยพูดคุย เราพยายามปรับตัวแล้วรู้สึกไม่มี ท๊อปปิ

แฟนหนูเคยติดยา แต่ตอนนี้เลิกมาได้แล้ว 2ปี แต่อาการบ้ายังไม่หายสักที แต่ไม่ถึงกับพูดไม่รู้เรื่อง คลั่ง แค่มีอาการพูดแบบเดิมซ้ำๆ คิดเองเออเอง ชอบนั่งคิดนอนคิด หนูเหนื่อยมาก พอจะปรึกษาหรือรักษายังไงได้บ

ถามท่านที่ซื้อหรือเช่าบ้านค่ะ ตอนหากันจนเจอที่ถูกใจ ตัดสินใจ ใช้เวลาตระเวนจริงนานมั้ยคะ ไปทุกอาทิตย์หรือเปล่าคะ นี่ก็อุตส่าห์คัดกรองย่าน ราคา และอื่นๆ จะได้ไม่สะเปะสะปะมาก ปรากฎ ไปดูจริง รถติดเกินบ้

รู้สึกท้อจังง กับใบปริญญา เห้ออ อยากทำให้คนที่บ้านภูมิใจไวๆๆ แต่บางทีก้เหนื่อย เครียด ท้ออ แงๆๆๆ

เราออกงานมาขายออนไลน์เพราะป่วย กว่าจะขายได้แต่ละครั้ง แต่ละออเดอร์ เหนื่อยและต้องอดทนมาก ไม่ได้ชีวิตมีต้นทุนสุขสบายเหมือนคนอื่น ​คนร้อยพ่อพันแม่ในยุคนี้น่ากลัวและน่ารังเกียจมาก นิสัยเหมือนไม่ใช่คน เรา

เราอยากมีคนที่เข้าใจเราบ้าง บางครั้งเหนื่อย ท้อ อยากมีคนมาถามว่าเหนื่อยไหม เหนื่อยรึป่าว หันไปมองทางไหน.. ก้ไม่เห็นมีใครเลย อยากมีคนที่เข้าใจเราบ้างจัง ;(

เดินทางมาถึงใกล้จบ หลังส่งเสียตัวเองเรียนมาตลอด ทำไมมันไม่เหนื่อยจังเลย พิกัดคนดูแลทีค่ะ

ใช้ชีวิตมา 30 กว่าปีแล้วค่ะรู้สึกเหนื่อยกับชีวิตเบื่อหน่ายวงจรของมัน ยิ่งช่วงนี้ไม่มีงาน ไม่มีเงินเลยค่ะ หางานเท่าไหร่ก็ไม่ได้ อายุเยอะแล้วไม่มีใครรับแล้ว พอไม่มีงาน เงินก็ไม่มี จนท้อใจที่จะมีชีวิตอยู