กระทู้นี้พูดถึงครอบครัวครับ ครั้งนึงเคยคิดว่าเขารักเรามาก ดูแลเราอย่างดี แถมยังขอให้เอาเราไว้ตอนแม่ท้อง แต่พอโตมา เริ่มทำความเข้าใจ เกี่ยวกับคำด่าแต่ละคำที่เขาพูดครับ ว่าเวลาคนทำผิด เขาไม่คิดว่าตัวเองเลี้ยงมายังไง แต่กลับด่าไปถึงคนที่เราไม่เคยเจอหน้าตั้งแต่เกิด ชอบบอกว่าที่เราเถียง เพราะแม่เราเป็นคนให้เงิน ชอบบอกว่าเรายอมคนนอกบ้าน แต่ไม่เคยทำดีกับคนในบ้าน แถมล่าสุดยังบอกว่า ไม่น่าขอให้เอาไว้ ชอบบอกว่าเพื่อนเราทุกคนเป็นคนไม่ดี ชอบให้เราเป็นเบ๊ ไม่เคยให้เราได้อธิบาย ชอบด่าว่าโง่ ขี้เหร่ บอกชาวบ้านว่าเลี้ยงอย่างดี ไม่เคยขอเกรด แล้วก็ปล่อยให้เราใช้ชีวิต แต่ก็ชอบเอาเรื่องเสียๆของเราไปพูดให้คนอื่นฟัง โดยที่เราก็ยืนอยู่ตรงนั้น ใส่อารมณ์ตลอด ถามหน่อยครับ เราผิดมากไหมที่เกิดมา เราผิดมากไหมที่แค่ต้องการความรักจริง เราผิดมากไหม ทุกครั้งที่เราบอกว่าเราไม่มีเพื่อน เขาก็ทำเป็นไม่สนใจ พอเรามีเพื่อน เขาก็ไม่อยากให้เรามี
ครั้งนึงเคยคิดครับ ว่าเขารักเราจริงๆ